«Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!»: Κριτική Παράστασης

✒️Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» στο Θέατρο Coronet και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.

Η «Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» είναι η νέα κωμωδία του Χάρη Ρώμα που παρουσιάζεται στο Θέατρο Coronet, σε κείμενο και σκηνοθεσία του ίδιου, και αφηγείται μια απολαυστική ιστορία γεμάτη χιούμορ, ανατροπές και παρεξηγήσεις. Η παράσταση λειτουργεί ως καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας, φωτίζοντας με χιούμορ την αλήθεια γύρω από την αγάπη, τα ψέματα και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να νιώθει κανείς σημαντικός. Το τραγούδι της παράστασης «Ανυπότακτη» ερμηνεύει η Ιουλία Καραπατάκη.

«Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!»: Υπόθεση παράστασης

Η παράσταση αφηγείται μια ξεκαρδιστική ιστορία παρεξηγήσεων, όταν ο Παμείνος (Μιχάλης Ιατρόπουλος), ένας εκδότης με μεγάλο εγώ και χαλαρές ηθικές αρχές, λέει ψέματα σε έναν Άγγλο επενδυτή, τον Τζόν (Χάρης Ρώμας) ότι η σύζυγός του Λουσία (Σοφία Παυλίδου) είναι πρώην πριγκίπισσα της Αλβανίας. Το ψέμα αυτό πυροδοτεί μια αλυσίδα από απρόβλεπτες κωμικές καταστάσεις, γεμάτες αποκαλύψεις, έρωτες, προδοσίες, άπιστους συζύγους και άτακτες γραμματείς, όπου το γέλιο εναλλάσσεται με στιγμές συγκίνησης.

Μα όχι, αυτό είναι αδύνατον. Δεν γίνεται! Γιατί η κοπέλα είναι μικρή! Είναι νέα! Είναι δυνατόν να έχει δεσμό με έναν άντρα εικοσιπέντε και βάλε χρόνια μεγαλύτερο της; – Λουσία (Σοφία Παυλίδου)
Σε λάθος άνθρωπο απευθύνεσαι! – Κωστάκης (Γιώργος Αμούτζας)
Είναι δυνατόν ο Παμείνος να έχει σχέση με μια κοπέλα εικοσιπέντε και βάλε χρόνια μικρότερη του; – Λουσία (Σοφία Παυλίδου)
Σε λάθος άνθρωπο απευθύνεστε κυρία! – Θεώνη (Άβα Γαλανοπούλου)

«Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!»: Μια καταιγίδα παρεξηγήσεων με ρυθμό και κωμική ακρίβεια

Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα βασίζεται σε έναν μηχανισμό παρεξηγήσεων που λειτουργεί με γρήγορο ρυθμό και συνεχείς ανατροπές. Από τη στιγμή που οι ήρωες προσπαθούν να εξηγήσουν καταστάσεις που ήδη έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, το ένα μπέρδεμα γεννά το άλλο και η κωμωδία αποκτά όλο και μεγαλύτερη ένταση. Τίποτα δεν παραμένει σταθερό: πρόσωπα χάνονται, επανεμφανίζονται, μητέρες ψάχνουν παιδιά και παιδιά χάνουν τη μητέρα τους μέσα σε μια αλληλουχία γεγονότων όπου το ψέμα, η απόκρυψη και η παρερμηνεία κινούν διαρκώς την πλοκή.

Εσύ είσαι η Princes Σούζη! Συγκεντρώσου! – Κωστάκης
Συγκεντρώνομαι! Τώρα που το σκέφτομαι και η Ιφιγένεια πριγκίπισσα ήταν! Δεν το πιστεύω όλο τέτοιοι ρόλοι μου αναπείθονται. Τα παίζω τόσο ωραία αυτά που μου αναπείθονται που στο τέλος όλοι πείθονται! – Σούζη

Η Αβά Γαλανοπούλου δίνει στην παράσταση μια αμεσότητα που γίνεται αμέσως αισθητή. Φυσική, επικοινωνιακή, με έντονο κωμικό ένστικτο, κινείται στη σκηνή με άνεση και ρυθμό. Ακόμη και οι πιο σκληρές ή αιχμηρές φράσεις περνούν μέσα από την ερμηνεία της με έναν τρόπο που τις κάνει να αποκτούν χιούμορ χωρίς να χάνουν την ενέργειά τους.

Ο Χάρης Ρώμας δημιουργεί έναν χαρακτήρα με σαφή ρυθμό και έλεγχο. Η επιλογή να υποδυθεί έναν Άγγλο που παλεύει να προσαρμοστεί γλωσσικά και κοινωνικά δίνει πολλές ευκαιρίες για έξυπνες λεπτομέρειες στην ερμηνεία του. Παραμένει άμεσος, μετρημένος και κυρίως αποτελεσματικός στον τρόπο που χειρίζεται το κωμικό timing.

Η Σοφία Παυλίδου υπηρετεί με συνέπεια τον ρόλο της. Μια γυναίκα που βρίσκεται ξαφνικά να μετατρέπεται σε μια «γκρι» παρουσία μέσα στον ίδιο της τον γάμο και το σπίτι της — μια σκιά πίσω από τον γιο και τον άντρα της. Στην πορεία, επιχειρεί να ξαναβρεί το χαμένο της χρώμα, να ανακτήσει την εσωτερική της δύναμη και να σταθεί ξανά στα πόδια της ως αυτόνομη προσωπικότητα. Η ερμηνεία ισορροπεί εξαιρετικά ανάμεσα στο κωμικό στοιχείο και τη συγκίνηση, αναδεικνύοντας τόσο το χιούμορ όσο και το βάρος αυτής της εσωτερικής διαδρομής.

Κάτι μου λέει οτι αυτό το μαναφούκι θα έχει και συνέχεια! Στα βαλκάνια λένε, οτι ένα ψέμα φέρνει εκατό ψέματα και χίλιες κατάρες! – Λουσία (Σοφία Παυλίδου)

Ο Γιώργος Αμούτζας εμφανίζεται ιδιαίτερα άνετος σκηνικά. Επικοινωνιακός, με φυσική παρουσία και κωμική ευελιξία, υποστηρίζει πειστικά τον γοητευτικό νέο άντρα που μπλέκεται μέσα στις ισορροπίες των υπόλοιπων προσώπων και ενεργοποιεί νέα επεισόδια στην πλοκή.

Ο Μιχάλης Ιατρόπουλος αποδίδει έναν χαρακτήρα που ισορροπεί ανάμεσα στη γοητεία και στην κωμική υπερβολή. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί το ψέμα ως μέσο προσωπικού συμφέροντος δίνει ενδιαφέρον στη σκηνική του παρουσία, χωρίς να χάνει τη συνοχή του ύφους.

Ιδιαίτερη έκπληξη αποτελεί η Κατερίνα Νικολοπούλου στον ρόλο της γραμματέως, με μια παρουσία που ξεχωρίζει για την καθαρότητα και την ακρίβεια της κωμικής της λειτουργίας. Είναι υπέροχη στον ρόλο της ελαφρώς αφελούς, αλλά γοητευτικής κοπέλας/γραμματέας του αφεντικού. Με φυσικότητα και ζωντάνια, καταφέρνει να προκαλεί αβίαστο γέλιο, ενώ η σκηνική της παρουσία μαγνητίζει το βλέμμα. Δημιουργεί διαρκώς την προσμονή για την επόμενη ατάκα της.

Όλοι μας έχουμε Λιβάνι! – Σούζη (Κατερίνα Νικολοπούλου)
Λαμβάνειν! Λαμβάνειν! Σιγά μην έχουμε και αγιασμό!– Παμείνος (Μιχάλης Ιατρόπουλος)

Εντύπωση προκαλεί και ο Αλέξανδρος Θεοδωρόπουλος που συμπληρώνει ουσιαστικά το σύνολο, δίνοντας ενέργεια και σωστή ισορροπία στις σκηνές όπου συμμετέχει. Γοητευτικός και απολαυστικά αστείος, αποδίδει με ιδιαίτερη επιτυχία τον κακομαθημένο γιο. Η ερμηνεία του ξεχωρίζει για τη ζωντάνια και την εκφραστικότητά της, ενώ ιδιαίτερα ευρηματικές είναι οι στιγμές όπου η φωνή του ανεβαίνει σε υψηλούς τόνους, αποδίδοντας με χιούμορ τη γκρίνια και την παιδικότητα του χαρακτήρα του όταν δεν γίνεται το δικό του.

Η σκηνοθεσία οργανώνει αποτελεσματικά αυτή τη διαρκή κίνηση των παρεξηγήσεων, κρατώντας τον ρυθμό ζωντανό και αποφεύγοντας περιττές καθυστερήσεις. Οι μουσικές επιλογές που προηγούνται κάθε σκηνής βοηθούν στη μετάβαση και ενισχύουν την κωμική ατμόσφαιρα, ενώ το σκηνικό λειτουργεί πρακτικά και ευρηματικά, μεταμορφώνοντας τον χώρο άλλοτε σε γραφείο και άλλοτε σε σπίτι, χωρίς να διακόπτεται η ροή.

Τι να απαντήσω τώρα; – Κωστάκης
Τι να σου πω, παιδί μου, και εγώ χαμένα τα έχω! – Λουσία

Το κείμενο διατηρεί έξυπνες ατάκες και σωστή αίσθηση ρυθμού, στοιχείο που επιτρέπει στην παράσταση να κρατά σταθερά το ενδιαφέρον. Η κωμωδία εδώ βασίζεται όχι μόνο στο αστείο, αλλά κυρίως στην αλληλουχία των λαθών, στις λανθασμένες βεβαιότητες και στην ανθρώπινη ανάγκη να εξηγούνται ακόμη και όσα δεν εξηγούνται εύκολα.

Η παράσταση «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» αποτελεί μια κωμωδία η οποία υπηρετεί με ρυθμό, συνέπεια και καθαρές ερμηνείες τον σκοπό της, να κάνει το κοινό να γελάσει, να ξεχαστεί από την καθημερινότητα και να φύγει πιο ανάλαφρος. Οι ηθοποιοί λειτουργούν ως ένα δεμένο σύνολο, όπου ο καθένας συμβάλλει ουσιαστικά στη διαρκή κλιμάκωση του κωμικού χάους, χωρίς να χάνεται ποτέ ο έλεγχος της σκηνής. Με μια σκηνοθεσία που κρατά τη δράση σε συνεχή κίνηση και ένα κείμενο έξυπνο και αστείο, η παράσταση καταφέρνει να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον και να προσφέρει μια εμπειρία ζωντανή, ανάλαφρη αλλά και ουσιαστικά δουλεμένη. Στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι μόνο το γέλιο, αλλά η ευχαρίστηση μιας καλοκουρδισμένης θεατρικής εμπειρίας που λειτουργεί με ακρίβεια μέχρι την τελευταία της στιγμή.

Με ανησυχεί μόνο αυτό που έχει πει ο Μαρκ Τουέιν! – Σούζη
Τι έχει πει και αυτός; – Τζόν
Τα χειρότερα στην ζωή είναι αυτά που δεν έχουν συμβεί ακόμη! – Σούζη

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

ΣΥΝΕΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Χάρης Ρώμας
Σκηνοθεσία: Χάρης Ρώμας
Σκηνικά: Λαμπρινή Καρδαρά
Κοστούμια: Σοφία Δριστέλα – Χαρά Μποτσιβάλη
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Creative Agency: GRIDFOX
Βοηθός Σκηνοθέτη: Θωμάς Χαβιανίδης 
Προβολή – Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία
Παραγωγή: Erofili Productions

Παίζουν: Χάρης Ρώμας, Άβα Γαλανοπούλου, Σοφία Παυλίδου, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Γιώργος Αμούτζας, Κατερίνα Νικολοπούλου, Αλέξανδρος Θεοδωρόπουλος,

Πηγή: Allaboutarts.gr