«Μπαμπάδες με Ρούμι» 4ος χρόνος: Κριτική Παράστασης

✒️Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης

Διαβάστε επίσης: «Μπαμπάδες με Ρούμι» 3ος χρόνος: Κριτική Παράστασης

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Μπαμπάδες με Ρούμι» στο Θέατρο Αλίκη και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.

Είναι εκείνες οι σπάνιες στιγμές στο θέατρο όπου μία φορά δεν είναι ποτέ αρκετή και παραστάσεις που σε κάνουν να θέλεις να τις ξαναδείς. Εκείνες που κάθε επανάληψη δεν χάνει τίποτα από τη μαγεία της — αντιθέτως, το γέλιο έρχεται με την ίδια ένταση, το ίδιο πάθος, ίσως και ακόμα πιο δυνατό. Η παράσταση «Μπαμπάδες με Ρούμι» ανήκει αναμφίβολα σε αυτήν την κατηγορία.

Ο Μπαμπάς; Πως είναι τώρα ο Μπαμπάς; – Χρήστος (Θανάσης Ευθυμιάδης)
Πως να είναι βρε αγάπη μου; Πως να είναι; – Τζένη (Αντιγόνη Νάκα)
Έχει χαλάσει χειρότερα! – Βέσκα (Κωνσταντίνα Μιχαήλ)

Πρόκειται για μια παράσταση που σε κερδίζει ολοκληρωτικά. Σε κάνει να γελάς με την ψυχή σου, να αφήνεσαι, να ξεχνιέσαι και να ταξιδεύεις σε μια απολαυστική θεατρική «τρέλα», με την ξεχωριστή υπογραφή των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα — δύο δημιουργών που κατέχουν την τέχνη να συνδυάζουν το έξυπνο γέλιο με την αυθεντική ψυχαγωγία.

Ο θίασος είναι απολαυστικός, με κάθε ηθοποιό να ξεχωρίζει στον ρόλο του, ενώ ταυτόχρονα, ως σύνολο, συνθέτουν μια εξαιρετικά δεμένη και αρμονική ομάδα. Η σκηνική τους χημεία είναι όχι μόνο εμφανής αλλά και ουσιαστική, ενισχύοντας καθοριστικά τη δυναμική της παράστασης και φτάνει αβίαστα στον θεατή. Ο ρυθμός, η μεταξύ τους αλληλεπίδραση και η αίσθηση οικειότητας που αποπνέουν δημιουργούν ένα αποτέλεσμα ζωντανό και αυθεντικό, που παρασύρει το κοινό και το κάνει να νιώθει μέρος αυτής της θεατρικής εμπειρίας.

Τι έγινε; Πέθανε; – Ρόη (Βίκυ Σταυροπούλου)
Όχι, Ρόη μου!– Τζένη
Αχ ευτυχώς! Δόξα τω Θεώ, τον προλάβαμε!– Ρόη
Πού είναι; – Παναγιώτης (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης)
Μέσα τον έχουμε, πάμε να σας τον δείξω!– Χρήστος
Για δείξτον μας!– Ρόη

Οι ερμηνείες των ηθοποιών παραμένουν σε υψηλό επίπεδο, όπως είχα επισημάνει αναλυτικά και στην περσινή μου κριτική. Αναμφίβολα, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, η Βίκυ Σταυροπούλου και η Σοφία Βογιατζάκη αποτελούν τη βασική και σταθερή «κολώνα» της παράστασης τέσσερα χρόνια τώρα. Με την εμπειρία, την εκφραστικότητα και τον ακριβή κωμικό τους χειρισμό, κρατούν τον πυρήνα της ιστορίας στιβαρό και απολαυστικό. Σε αυτούς έρχεται να προστεθεί τα τελευταία δύο χρόνια η Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η οποία ενσωματώνεται αρμονικά στο σύνολο, συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία μιας ομάδας με έντονο ταλέντο και εξαιρετικό κωμικό timing.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει και στις νέες προσθήκες της φετινής σεζόν, τον Θανάση Ευθυμιάδη και την Αντιγόνη Νάκα. Οι ερμηνείες τους φέρνουν φρέσκια ενέργεια στην παράσταση, προσθέτοντας νέες αποχρώσεις και ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη συνολική της ζωντάνια. Με τη δική τους σκηνική παρουσία, καταφέρνουν να ενταχθούν οργανικά στο ήδη δυνατό σύνολο, διατηρώντας την ισορροπία και τον ρυθμό που χαρακτηρίζουν την παράσταση.

Μωρέ, πέστε με ανόητη, πέστε με τρελή, ένα πράγμα θα μας σώσει! Οι μπαμπάδες που είπες! Μπαμπάδες με ρούμι και με κάτι άλλο μέσα που θα τους κάνει ακόμα πιο νόστιμους!– Ρόη
Με Καλούα; – Τζένη

Ένα από τα στοιχεία που κάθε φορά περιμένω με ανυπομονησία είναι το δεύτερο μέρος της παράστασης και, συγκεκριμένα, το εντυπωσιακό σκηνικό «trick». Πρόκειται για μια σκηνική μεταμόρφωση που δεν παύει ποτέ να εντυπωσιάζει — ευφάνταστη, άρτια εκτελεσμένη και απόλυτα συνυφασμένη με τη θεατρική μαγεία της παράστασης. Είναι από εκείνες τις στιγμές που αποδεικνύουν πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της σκηνοθεσίας και της σκηνογραφίας στη συνολική εμπειρία του θεατή.

Το μουσικό χαλί που συνδέει κάθε σκηνή ενισχύει καθοριστικά την ατμόσφαιρα, προσδίδοντας στην εξέλιξη της υπόθεσης μια πιο έντονη, σκοτεινή και μυστηριώδη διάσταση. Οι ήχοι δεν λειτουργούν απλώς ως μουσική υπόκρουση, αλλά ως ενεργό στοιχείο της αφήγησης, που αγκαλιάζει τη δράση και καθοδηγεί το συναίσθημα του θεατή. Κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο, καλλιεργώντας διαρκώς την αγωνία και την προσμονή, κάνοντας τον θεατή να ανυπομονεί για την εξέλιξη και την επόμενη σκηνή.

Συνολικά, μιλάμε για μια παράσταση που συνδυάζει ένα εξαιρετικό καστ, ένα ευρηματικό και απολαυστικά αστείο κείμενο, και ένα σκηνικό που σε καθηλώνει. Είναι μια παράσταση που κάθε χρόνο θέλω να βρίσκεται στη θεατρική μου λίστα — όχι απαραίτητα για να την κρίνω, καθώς όσα έχει να πει τα έχει ήδη αποδείξει, αλλά για να την απολαύσω ξανά. Για να γελάσω, να χαλαρώσω και να επιστρέψω σε έναν θεατρικό κόσμο οικείο, ζεστό και φιλόξενο.

Γιατί τελικά, αυτό που μένει φεύγοντας δεν είναι μόνο το γέλιο. Είναι η αίσθηση ότι κάποιος έδειξε σεβασμό στον θεατή, του πρόσφερε απλόχερα χαρά και του χάρισε μια εμπειρία που θα θυμάται με χαμόγελο.

Έκανα προχτές κάτι μπαμπάδες, καταπληκτικούς! – Κυρία Βάσω (Σοφία Βογιατζάκη)
Έκανες μπαμπάδες; Και δεν έφερες;– Βέσκα
Σάμπως περίσσεψε κανένας; Σαν τον γλάρο τους κατάπια, έναν έναν. – Κυρία Βάσω 
Κρίμα! Ήταν ωραίοι;– Βέσκα
Πάρα πολύ ωραίοι! Τους έκανα με ρούμι αυτήν την φορά! – Κυρία Βάσω 
Αχ, μπαμπάδες με ρούμι δεν έχω φάει!– Βέσκα
Ναι, είναι η συνταγή του Άκη Πετρετζίκη! – Κυρία Βάσω 
Κρίμα που δεν έφερες! Τρελαίνομαι πολύ για μπαμπάδες!– Βέσκα
Παντός τύπου! – Κυρία Βάσω 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ – ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Συγγραφείς : Θανάσης Παπαθανασίου + Μιχάλης Ρέππας
Σκηνοθεσία : Θανάσης Παπαθανασίου + Μιχάλης Ρέππας
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Έβελυν Σιούπη
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Βοηθός Σκηνογράφος: Ελίνα Δράκου
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης
Διεύθυνση καλλιτεχνικού προγραμματισμού και επικοινωνίας : Ελίνα Λαζαρίδου, lazaridou@a-th.gr
Τμήμα Επικοινωνίας:  Όλγα Κομνηνού, okomninou@a-th.gr & Ιωάννα Ζωζέφα Πέγκου, izpegkou@a-th.gr
Δημόσιες Σχέσεις: Μαργαρίτα Μαρμαρά,  mmarmara@dpgroup.gr
Πρωταγωνιστούν: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βίκυ Σταυροπούλου, Θανάσης Ευθυμιάδης, Σοφία Βογιατζάκη, Αντιγόνη Νάκα και η Κωνσταντίνα Μιχαήλ.
Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα

Πηγή: Allaboutarts.gr