«Δώρο Γενεθλίων»: Κριτική Παράστασης

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Δώρο Γενεθλίων» στο καλοκαιρινό θέατρο ΑΛΕΑ Πειραιώς 107 και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από την παρακάτω ανασκόπηση.

✒️ Γράφουν: Σωτήρης Σουλούκος & Ιωάννης Αρμυριώτης

Τι θα κάνατε αν κατά λάθος παίρνατε έναν χαρτοφύλακα γεμάτο με 1.735.000 λίρες σε μετρητά; Ο Χένρι Πέρκινς, ένας συνηθισμένος λογιστής, το ανακαλύπτει την ημέρα των γενεθλίων του και αποφασίζει να εγκαταλείψει τα πάντα και να το σκάσει για Ισπανία με τη σύζυγό του. Όμως, τίποτα δεν πάει όπως το σχεδίασε. Η γυναίκα του πανικοβάλλεται και το ρίχνει στο ποτό, ο καλύτερός του φίλος μπλέκει με την αστυνομία, ένας αδελφός βρίσκεται στο νεκροτομείο, ένας άλλος το σκάει για Αυστραλία, ενώ ένας δολοφόνος παραμονεύει με σπασμένο πόδι! Ταυτόχρονα, δύο αστυνομικοί τον καταδιώκουν και ένας ταξιτζής χάνει την ψυχραιμία του. Μια ξεκαρδιστική φαρσοκωμωδία παρεξηγήσεων του Ray Cooney, γεμάτη δράση, χιούμορ και συνεχείς ανατροπές που υπόσχεται άφθονο γέλιο!

Μια απολαυστική κωμωδία που θα σας κάνει να ξεχάσετε τα πάντα!

Μια παράσταση που καταφέρνει το ακατόρθωτο: να σε κάνει να γελάσεις με την ψυχή σου και να αφήσεις πίσω κάθε σκοτούρα. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή, η δράση, οι καλογραμμένοι διάλογοι και οι ευφυέστατες ατάκες κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, προσφέροντας αυθόρμητο γέλιο. Δεν υπήρξε ούτε στιγμή που να βαρεθείς – αντιθέτως, η απόλαυση ήταν συνεχής. Πρόκειται για μια κωμωδία που συστήνεται ανεπιφύλακτα.

-Για πιο πράγμα μιλάμε;
-Ένας Θεός ξέρει!

Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, γεμάτες ζωντάνια και θεατρική λεπτότητα. Ο θίασος δίνει τον καλύτερό του εαυτό, δημιουργώντας ένα απολαυστικό αποτέλεσμα με φυσική ροή και άψογη χημεία.

Ο Σπύρος Πούλης στον ρόλο του Χένρυ Πέρκινς αποδίδει με μοναδικό τρόπο την απόγνωση και την παρανοϊκή αγωνία του ήρωα, ο οποίος βρίσκεται μπροστά στο απίστευτο δίλημμα μιας βαλίτσας με 1.735.000 λίρες. Ετοιμόλογος, εκφραστικός και αστείρευτος, κερδίζει το κοινό με την ενέργεια και την ακρίβεια του ρυθμού του. Ακόμα και όταν σημειώθηκε διακοπή ρεύματος, η διαχείριση υπήρξε τόσο επαγγελματική και άψογη, που το απρόοπτο εντάχθηκε με φυσικότητα στην εξέλιξη της υπόθεσης.

Άστον Άρτζι, θες να ξανά σβήσω τα φώτα; – Χένρυ Πέρκινς

Ο Μάριος Αθανασίου, ως Βικ Τζόνσον, είναι απλώς απολαυστικός. Με κάθε του εμφάνιση, αποτυπώνει τέλεια την αμηχανία και την αφέλεια ενός ανθρώπου που λείπει μόλις ένα λεπτό από το σκηνικό… και όταν επιστρέφει, όλα έχουν ανατραπεί! Ο τρόπος που εκφράζει την απορία και την σύγχυση προκαλεί αβίαστο γέλιο.

Ένα λεπτό να λείψεις από αυτό το σπίτι νομίζεις οτι ήρθες σε τρελοκομείο – Βικ Τζόνσον

Η Ίρις Πανταζάρα, ως Τζιν Πέρκινς, ξεχωρίζει με τη δροσιά και το χιούμορ της. Υποδύεται εξαιρετικά τη σύζυγο που προσπαθεί να κατανοήσει τα ακατανόητα – και που τελικά καταφεύγει στο ποτό για να αντέξει την τρέλα που την περιβάλλει. Η σκηνική της παρουσία είναι αληθινά απολαυστική και αποκαλύπτει μια ηθοποιό με συνέπεια, ευαισθησία και σκηνική οικονομία. Την απολαύσαμε και μέσα από τη συμμετοχή της στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά των Ρέππα – Παπαθανασίου «Η κατάρα της Τζέλας Δελαφράνγκα», όπου μας έκανε όλους μας να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε την «καρδούλα».

-Εντάξει αγάπη μου την πήραμε την τσάντα! – Χένρυ Πέρκινς
-Εγώ ανησύχησα πιο πολύ για την γάτα! – Τζιν Πέρκινς

Η Δέσποινα Γιώτη, ως Μπέτι Τζόνσον, γεμίζει τη σκηνή με τσαχπινιά και φρεσκάδα. Η αφέλεια του χαρακτήρα της γίνεται πηγή συνεχούς κωμικής ανατροπής, με την ίδια να δίνει μια ανάλαφρη και δροσερή ερμηνεία.

Ούτε στο Netflix δεν τα έχεις αυτά – Μπέτι Τζόνσον

Ο Κωνσταντίνος Τσεντούρος, ως ο αστυνόμος Ντάβενπορτ, υποδύεται υπέροχα τον χαρακτήρα του διεφθαρμένου αστυνομικού που βλέπει τα πάντα ως ευκαιρία για οικονομικό όφελος. Απόλυτα πειστικός και με χιούμορ, συμβάλλει καθοριστικά στη γρήγορη πλοκή και στο κωμικό χάος.

Ο Αντώνης Καλομοιράκης, ως Σλέιτερ, κάνει εντυπωσιακή είσοδο και ανεβάζει τον ρυθμό της παράστασης. Η εκφραστικότητά του, η άνεση στην πρόζα και η φυσικότητά του χαρίζουν άφθονο γέλιο. Χαρακτηριστική και υπέροχα αστεία του στιγμή ήταν η σκηνή που χάνει την ψυχραιμία του. Από ήρεμος και αφελής με ότι συμβαίνει σε αυτό το σπίτι καταλήγει να χάνει τον έλεγχο του και ωρύεται χαρίζοντας γέλιο στους θεατές.

Και αν είναι δυνατόν, σταματήστε να τρίβεστε – Σλέιτερ

Ο Ανδρέας Κωνσταντινίδης, στον ρόλο του Μπιλ, ξεχωρίζει για τον αυθορμητισμό και την αμεσότητά του. Η ενέργειά του μεταδίδεται στο κοινό, δημιουργώντας συνεχείς εκρήξεις γέλιου με κάθε του εμφάνιση.

Τέλος, ο Άγγελος Ορκάνιος στον ρόλο του Μίστερ Μεγάλος, μπορεί να έχει σύντομη παρουσία, όμως καταφέρνει να απογειώσει την παράσταση. Οι αναφορές σε αυτόν τον ρόλο, ειδικά οι τηλεφωνικές του σκηνές με τη περιβόητη «Τσόντα», είναι από τις πιο αξέχαστες και ξεκαρδιστικές στιγμές του έργου.

Μια κωμωδία που δε χορταίνεις! Όταν νομίζεις ότι δεν μπορεί να γίνει χειρότερα, έρχεται η επόμενη σκηνή και σε διαψεύδει. Το χάος μεγαλώνει, οι καταστάσεις μπλέκουν όλο και περισσότερο, και το κοινό γελά μέχρι δακρύων. Ένα καλοκαιρινό θεατρικό διαμάντι γεμάτο ρυθμό, εκπλήξεις και αυθεντικό χιούμορ. Μην το χάσετε!

Θεέ μου γιατί δεν έμενα στο κρεβάτι μου; – Βικ Τζόνσον

Μικρή σημείωση για τη συνολική εμπειρία

Αν θα έπρεπε να σταθώ σε ένα σημείο που χρήζει βελτίωσης, αυτό θα ήταν ο ήχος. Η χρήση μικροφώνων –αν και κατανοητή, ειδικά σε ένα ανοιχτό θέατρο όπου πίσω από τη σκηνή υπάρχει δρόμος και εξωτερικός θόρυβος– δημιούργησε μια ελαφρώς κουραστική αίσθηση. Ο ήχος ήταν αρκετά δυνατός, και σε σκηνές όπου οι ηθοποιοί έπρεπε να υψώσουν τη φωνή τους, η ένταση γινόταν κάπως απότομη και έντονη.

Μάλιστα, την ημέρα που παρακολουθήσαμε την παράσταση σημειώθηκε για λίγα λεπτά μια διακοπή ρεύματος. Ωστόσο, αξίζει να τονιστεί πως οι ηθοποιοί χειρίστηκαν την κατάσταση με απόλυτο επαγγελματισμό και χιούμορ, παραμένοντας σε πλήρη επαφή με το κοινό. Το εντυπωσιακό είναι ότι, στα λίγα εκείνα δευτερόλεπτα όπου η σκηνή συνεχίστηκε χωρίς μικρόφωνα, η ακουστική και η αίσθηση της ερμηνείας ήταν πιο φυσική, πιο «θεατρική» και κατά κάποιον τρόπο ακόμα πιο ευχάριστη.

Ίσως μια πιο προσεγμένη ισορροπία στον ήχο να ενίσχυε ακόμη περισσότερο την απόλαυση του κοινού. Σε κάθε περίπτωση, δεν ήταν κάτι που επισκίασε τη συνολική εμπειρία – απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια που με λίγη φροντίδα θα μπορούσε να αγγίξει την τελειότητα.

ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΧΕΝΡΥ ΠΕΡΚΙΝΣ Σπύρος Πούλης
VIC JOHNSON: Μάριος Αθανασίου
JEAN PERKINS: Ιρις Πανταζάρα
BETTY JOHNSON Δέσποινα Γιώτη
DAVENPORT: Κωνσταντίνος Τσεντούρος
SLATER: Αντώνης Καλομοιράκης
ΜΠΙΛ: Ανδρέας Κωνσταντινίδης
ΜΙΣΤΕΡ.ΜΕΓΑΛΟΣ: Αγγελος Ορκάνιος

Απόδοση- σκηνοθεσία: Βασίλης Θωμόπουλος
Σκηνικά: Χρήστος Χαμζαλάρης
Ενδυματολόγος: Χρύσα Βαρβαγιάννη
Βοηθός ενδυματολόγου: Ηλέκτρα Κουλκουβίνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσσα Χατζηανδρέου
Φωτισμοί: Δημήτρης Λαζαρίδης
Ηχοι: Γιώργος Γρηγοριάδης
Επιμέλεια παραγωγής – trailer: Παύλος Θωμόπουλος
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης
Κατασκευή σκηνικών: Χρήστος Χαμζαλάρης
Οργάνωση παραγωγής: Βάσω Δούκα
Παραγωγή: B.STAGE email: b.stage.theater@gmail.com
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού