«Έκτο Πάτωμα»: Κριτική Παράστασης
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Έκτο Πάτωμα» στο θέατρο Παλλάς και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από αυτήν την ανασκόπηση.
Τριάντα δύο χρόνια μετά την θρυλική πλέον παρουσίασή του στο θέατρο «Περοκέ» (1991-92) ο Γιώργος Βάλαρης σκηνοθετεί και αναβιώνει τη μουσική παράσταση «Το έκτο πάτωμα» με ένα επιτελείο σπουδαίων καλλιτεχνών.
✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Με άξονα την κωμωδία που χαρακτηρίζει την επιτυχημένη διασκευή της Άννας Παναγιωτοπούλου στο δημοφιλές έργο του Αλφρέντ Ζερί – που έχει μεταφραστεί και παιχτεί με τεράστια επιτυχία σχεδόν σε όλο τον κόσμο από το 1938 ως σήμερα – ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου δημιούργησαν ίσως τα πιο γνωστά και αγαπημένα τραγούδια που ακούστηκαν ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες σε θεατρική παράσταση.
«Όλα, θέλω να τα ξέρω όλα, όχι επειδή είμαι κουτσομπόλα…»
«Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά…».
«Τα φώτα σβήστε, γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή..»
Το θέατρο θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί μια διέξοδο στην σκληρή καθημερινότητα που βιώνουμε, ένα μικρό παράθυρο μέσα από το οποίο μπαίνει άπλετο χρώμα και φως στην ψυχή μας. Είναι χρώμα, μουσική, χορός, ταλέντο, ζωντάνια και καταφέρνει με έναν μαγικό τρόπο να ξεκουράσει το μυαλό μας.
Όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν και παρουσιάζονται απλόχερα σε αυτήν την θρυλική παράσταση.
Ένας εμβληματικός θίασος (Υρώ Μανέ, Κώστας Μακεδόνας, Ελένη Καστάνη, Δανάη Λουκάκη, Μαριαλένα Ροζάκη, Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν, Γιάννης Στεφόπουλος, Βασίλης Αθανασόπουλος, Σταύρος Παρχαρίδης, Ευαγγελία Μουμούρη και Μίρκα Παπακωνσταντίνου), διαχρονικά και αγαπημένα τραγούδια («Το τραγούδι της γκρίζας κυρίας», «Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά», «Το τραγούδι της κουτσομπόλας», «Το τραγούδι της ζήλειας», «Η κουπαστή» κ α), ένα απόλυτα καλαίσθητο αλλά και αναμενόμενο, ύφος στα σκηνικά (Μανόλης Παντελιδάκης) και τα κοστούμια (Χάρη Σουλιώτη) αλλά και η συνεισφορά της ζωντανής μουσικής (Δημήτρης Κίκλης, Αποστόλης Παρασκευαϊδης και Άρτεμις Βαβάτσικας) είναι τα στοιχεία που καθιστούν την παράσταση αυτή ένα διαμάντι στα θεατρικά δρώμενα της πόλης.
Απ’ όλον τον θίασο αυτή που ξεχωρίζει και αποτελεί την παρουσία που το κοινό κρατά την ανάσα του όταν είναι επί σκηνής είναι η ταλαντούχα Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Με τον ρόλο της αφηγήτριας της όλης ιστορίας που εκτυλίσσεται στο έκτο πάτωμα και της ψυχής αυτού, έχει την ευκολία να μπαινοβγαίνει μέσα στις σκηνές και να αφηγείται τις ιστορίες χαρίζοντας στο θεατή απλόχερα ταλέντο, γέλιο και συγκίνηση.
«Όλα, θέλω να τα ξέρω όλα, όχι επειδή είμαι κουτσομπόλα, δεν το κάνω από κακό, θέλω να ’χω υλικό», ένα τραγούδι που όλοι μας γνωρίζομαι και τραγουδάμε. Ένα τραγούδι που μόνο με το άκουσμα του, μας έρχεται αυτομάτως στο μυαλό η φοβερή (πρώτη) ερμηνεία της Άννας Παναγιωτοπούλου. Τον ρόλο αυτό καταφέρνει να ενσαρκώσει με φοβερή ευκολία η ταλαντούχα και άκρως αγαπημένη ηθοποιός Υρώ Μανέ, καταφέρνοντας να δώσει μια εντελώς δική της και αυθύπαρκτη εκτέλεση.
«Αυτή την γκρίζα κυρία μόλις τύχει και την δω με πιάνει μια απορία και την παρακολουθώ. Ποια να’ναι; Τι να’ναι; Και τι παρελθόν κουβαλά; «. Την κυρία με τα γκρι, ένας ρόλος που κάποτε είχε ενσαρκώσει η διακεκριμένη ηθοποιός Νένα Μεντή, ερμηνεύει η προικισμένη ηθοποιός με πληθώρα προσόντων, τόσο υποκριτικά όσο και φωνητικά, Ευαγγελία Μουμούρη, δίνοντας στον ρόλο μπρίο, φινέτσα και ρομαντισμό. Μια παρουσία που περιμένεις απλά να βγει στην σκηνή.
«Τα μάτια κλείστε, γλυκά ακουμπήστε, στην κουπαστή, τον χρόνο αφήστε, καινούργια ψέματα να φανταστεί« σιγομουρμούριζε όλο το θέατρο. Ένα τραγούδι, που μόνο στο άκουσμα του ένα όνομα σου έρχεται στο μυαλό, Κατιάνα Μπαλανίκα. Την αποστολή αυτή έφερε εις πέρας το απόλυτο θηλυκό η Δανάη Λουκάκη, στο ρόλο της γυναίκας που χρησιμοποιεί τα κάλλη και την εξυπνάδα της για να επιβιώσει. Ο ταλαντούχος Κώστας Μακεδόνας γεμίζει το θέατρο με την μαγευτική του φωνή, καταφέρνοντας επάξια να υποδυθεί τον ρόλο του καλλιτέχνη με κάππα κεφαλαίο. Η απολαυστική Ελένη Καστάνη στον ρόλο της σπιτονοικοκυράς, προκαλεί το γέλιο του θεατή όχι μόνο με τις τρομερές ατάκες της, αλλά και με τις κινήσεις και τις σιωπές της.
Τι συμβαίνει τελικά σε αυτό το έκτο πάτωμα; Τίποτα! Κι αυτό είναι που μαγεύει.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα είχε την τύχη να γνωρίσει αυτό το άκρως επιτυχημένο – και εμβληματικό έκτοτε – ανέβασμα, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Έξαρχου, με μια ιστορική διανομή: Άννα Παναγιωτοπούλου, Χρήστος Βαλαβανίδης, Ελένη Γερασιμίδου, Νένα Μεντή, Κατιάνα Μπαλανίκα, Γιώργος Νινιός κ.ά.
Η υπόθεση του έργου διαχρονική και ιδιαίτερα επίκαιρη σήμερα. Την δεκαετία του ’30 οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας στο Παρίσι, ζουν χτυπημένοι από την κρίση της εποχής. Η καθημερινότητα των ενοίκων του έκτου Πατώματος, ξεδιπλώνεται μέσα από τους έρωτες, τις συγκρούσεις, τους ατελείωτους καυγάδες, τα συνεχή περιστατικά, αλλά και τα όνειρα που κάνει ο καθένας για την ζωή του.
Όνειρα μικρά και μεγάλα, όνειρα που δίνουν σε κάθε άνθρωπο τη δύναμη να αντέξει τις δυσκολίες της καθημερινότητάς. Μόνο που μέσα στην πορεία του έργου, οι ήρωες θα συνειδητοποιήσουν ότι πάνω και πέρα από τα όνειρα -που δυστυχώς τόσο σπάνια γίνονται πραγματικότητα- υπάρχει η αγάπη, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ότι παραμένουμε ενωμένοι απέναντι σε κάθε δυσκολία. Και μόνο μέσα από αυτή την αίσθηση μπορούμε να βγούμε αληθινοί νικητές στο παιχνίδι της ζωής.
Η παράσταση τα είχε όλα. Ζωντανή μουσική επί σκηνής, γνωστά τραγούδια που όλοι τραγουδήσαμε μαζί με τους πρωταγωνιστές, χορό, συγκίνηση, απογοήτευση για το τέλος κάποιων ιστοριών, εκπληκτικές ερμηνείες, καλαίσθητα σκηνικά, εντυπωσιακές χορογραφίες και υπέροχα κοστούμια. Μια παράσταση που ανέσυρε μνήμες, συγκίνησε, αλλά και μας διασκέδασε.
Ύστερα από τα συνεχή sold out της παράστασης στο Θέατρο Παλλάς, το ταξίδι αυτό ολοκληρώνεται την επόμενη Κυριακή και ελπίζουμε να ξεκινήσει πάλι κάποια στιγμή σύντομα. Η μεγάλη επιτυχία της παράστασης, φαίνεται ότι άγγιξε τον σημερινό άνθρωπο. Δεν είναι μόνο τα διαχρονικά τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου, οι σημαντικοί ηθοποιοί που συμμετέχουν στην παράσταση, είναι η νοσταλγία για μία εποχή που πιστέψαμε ότι έφυγε ανεπιστρεπτί και όμως είναι ακόμη εδώ. Δίπλα μας.
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Συγγραφέας: Αλφρέντ Ζερί
Διασκευή: Άννα Παναγιωτοπούλου – (Πλάτων Μαυρομούστακος)
(Γιώργος Βάλαρης και ο θίασος)
Σκηνοθεσία: Γιώργος Βάλαρης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Χάρης Σουλιώτης
Σχεδιασμός φωτισμού: Λευτέρης Παυλόπουλος
Χορογραφία: Μάρκος Γιακουμόγλου
Μουσική ενορχήστρωση: Δημήτρης Ανδρεάδης
Βίντεο: Τεντ Ζωγράφος
Διεύθυνση παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα
Βοηθός παραγωγής: Γιώργος Γερανάκης
Βοηθός σκηνοθέτη-παραγωγής : Κωνσταντίνος Φρίγγας
Βοηθός Β’ σκηνοθέτη: Φαίη Σούκου
Βοηθός σκηνογράφος: Ελίνα Δράκου
Φωτογράφος promo: Γιώργος Καλφαμανώλης
Φωτογράφος Παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή
Trailer παράστασης: Φώτης Φωτόπουλος
Πρωταγωνιστούν (με σειρά εμφάνισης): Υρώ Μανέ (Ζερμαίν Λεσκαλιέ), Κώστας Μακεδόνας (Μαξ Λεσκαλιέ), Ελένη Καστάνη (Κυρία Μαρέ), Δανάη Λουκάκη (Ζαν), Μαριαλένα Ροζάκη (Εντβίζ Οσπώ), Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν (Ζοζό), Γιάννης Στεφόπουλος (Οσπώ), Βασίλης Αθανασόπουλος (Ζονβάλ), Σταύρος Παρχαρίδης (Γιατρός), Ευαγγελία Μουμούρη (Η κυρία με τα γκρι)
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου είναι «Το Πνεύμα του Έκτου Πατώματος»
Συμμετέχουν οι μουσικοί:
Πιάνο: Δημήτρης Κίκλης
Ακουστικό μπάσο: Αποστόλης Παρασκευαίδης
Ακορντεόν: Άρτεμις Βαβάτσικα
Παραγωγή: Broadwayshow Productions
