«Η Επιθεώρηση – Εγώ θα σας τα πω»: Κριτική Παράστασης
✒️Γράφει: Σωτήρης Σουλούκος
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η Επιθεώρηση – Εγώ θα σας τα πω» στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
Σας καλωσορίζω λοιπόν στην φρέσκια μας, ανανεωμένη, ανατρεπτική επιθεώρηση 2.0. Ω ναι! Καλά ακούσατε και επιθεώρηση και 2.0! Αυτό το τόσο αδικημένο και παρεξηγημένο είδος που έχει κακοπάθει όσο λίγα, επιστρέφει! Μπαίνει σε μια νέα εποχή και θα τα λέμε όλα με το όνομα τους. Εγώ θα σας τα πω! – Ζερόμ Καλούτα
Η επιθεώρηση είναι ίσως το πιο δύσκολο θεατρικό είδος. Χρειάζεται ταχύτητα, ευφυΐα, ρυθμό και κυρίως άμεση επαφή με την επικαιρότητα. Η παράσταση «Εγώ θα σας τα πω» καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στη σάτιρα και τον προβληματισμό, προσφέροντας δύο ώρες γεμάτες γέλιο, μουσική και αιχμηρά σχόλια για όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή το εναρκτήριο τραγούδι λειτουργεί ως μια ιδανική εισαγωγή στον κόσμο της παράστασης. Ο Ζερόμ Καλούτα, άμεσος και επικοινωνιακός, δίνει τον τόνο, ενώ η ευχάριστη έκπληξη με τους ηθοποιούς να εμφανίζονται από διάφορα σημεία του θεάτρου δημιουργεί αμέσως μια αίσθηση συμμετοχής. Ο θεατής καταλαβαίνει από τα πρώτα λεπτά ότι πρόκειται να περάσει καλά.
Η παράσταση ξεκινά με ένα εύστοχο ερώτημα: ποιος τελικά θα μας τα πει; Και αμέσως μετά ακολουθεί η ανατροπή. Αν όλα στη χώρα λειτουργούσαν άψογα, τι θα είχε να σατιρίσει μια επιθεώρηση; Φυσικά η πραγματικότητα δίνει άφθονο υλικό. Η πολιτική επικαιρότητα, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα των κομμάτων, η ακρίβεια, τα μέσα μεταφοράς, η Eurovision, η πολιτική ορθότητα, το cancel culture, η συμπερίληψη, οι λογαριασμοί ενέργειας, τα social media και οι καθημερινές μας εμμονές γίνονται αφορμή για σάτιρα που άλλοτε προκαλεί γέλιο και άλλοτε προβληματισμό.
Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα της παράστασης είναι ότι προσεγγίζει ακόμη και τα πιο ευαίσθητα θέματα με μέτρο. Η σάτιρα δεν μετατρέπεται σε εύκολη καταγγελία ούτε σε επιφανειακό σχολιασμό. Αντίθετα, τα κείμενα αντιμετωπίζουν τα ζητήματα της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας με ενδιαφέρον και σεβασμό, χωρίς να χάνουν την αιχμή τους.
Εμείς έχουμε περάσει ένα πολυτεχνείο, μια σοβαρή αριστερά. Έχουμε δει Κουν, ελεύθερο θέατρο, ελεύθερη σκηνή! – Γιούλη Τσαγκαράκη
Πάνε αυτές οι εποχές. Τότε πιστεύαμε οτι η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο! Τι ανόητες που ήμασταν!; – Ελένη Κοκκίδου
Δεν ήμασταν ανόητες! Αριστερές ήμασταν! – Γιούλη Τσαγκαράκη
[…] Ε, να μας πλήγωσε η αριστερά κουκλίτσα μου!– Ελένη Κοκκίδου
Ε, έτσι είναι οι μεγάλοι έρωτες, μωρό μου. Πονάνε! Πονάνε και περνάνε! – Γιούλη Τσαγκαράκη
Η σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου δίνει ζωντάνια και συνεχή κίνηση στη σκηνή. Οι μεταβάσεις από τη μία ιστορία στην άλλη είναι γρήγορες και ευρηματικές, χωρίς να αφήνουν κενά στον ρυθμό της παράστασης. Η ενέργεια παραμένει αμείωτη από την αρχή μέχρι το τέλος.
Καθοριστική είναι και η συμβολή των κειμένων και των στίχων των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Δημήτρη Χαλιώτη. Με χιούμορ, ευφυείς παρατηρήσεις και εύστοχες ατάκες, καταφέρνουν να μετατρέψουν την καθημερινή επικαιρότητα σε θεατρικό υλικό. Οι μουσικές και οι ενορχηστρώσεις του Θέμη Καραμουρατίδη συνομιλούν ιδανικά με τα κείμενα, ενισχύοντας κάθε σκηνή και κάθε σατιρικό σχόλιο.
Το σκηνικό και τα κοστούμια της Μαγδαληνής Αυγερινού είναι έξυπνα, λειτουργικά και αισθητικά άρτια, ενώ η κίνηση του Αλέξανδρου Σταυρόπουλου προσθέτει διαρκή ζωντάνια στις ομαδικές σκηνές. Οι φωτισμοί του Αποστόλη Κουτσιανικούλη υποστηρίζουν αποτελεσματικά την ατμόσφαιρα, ενώ η μουσική παρουσία της ορχήστρας επί σκηνής δίνει επιπλέον παλμό στην παράσταση.
Το σύνολο των ηθοποιών λειτουργεί ως καλοκουρδισμένη ομάδα. Ο Δημήτρης Πιατάς είναι από εκείνους τους ηθοποιούς που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να γεμίσουν τη σκηνή. Κάθε κίνηση, κάθε μορφασμός και κάθε στάση του σώματός του λειτουργούν ως μέρος της ερμηνείας του. Παρακολουθώντας τον, αντιλαμβάνεσαι πως η κωμωδία δεν βρίσκεται μόνο στον λόγο αλλά και στην απόλυτη κυριαρχία του σώματος πάνω στη σκηνή.
Η Ελένη Κοκκίδου είναι απολαυστική, μεταξύ άλλων, ως προσωποποίηση της Δικαιοσύνης. Με βλέμμα αυστηρό και ύφος αδέκαστου δικαστικού λειτουργού, δημιουργεί έναν χαρακτήρα που ισορροπεί ανάμεσα στη σάτιρα και την πραγματικότητα. Καταφέρνει να προκαλεί γέλιο χωρίς ποτέ να χάνει τη σοβαρότητα που απαιτεί ο ρόλος της.
Ο Δημήτρης Μακαλιάς διαθέτει μια σπάνια αμεσότητα που τον φέρνει πολύ κοντά στο κοινό. Συνομιλεί μαζί του σχεδόν φυσικά, σαν να μην υπάρχει η απόσταση της σκηνής. Η επικοινωνιακή του άνεση και ο αυθορμητισμός του δίνουν ξεχωριστή ζωντάνια στις σκηνές όπου συμμετέχει.
Η Γιούλη Τσαγκαράκη είναι μία ηθοποιός που εκφράζεται με κάθε κύτταρο του σώματός της. Δεν ερμηνεύει απλώς τους ρόλους της, τους ζει και τους μεταφέρει μέσα από την κίνηση, το βλέμμα και τη στάση της. Η σκηνική της παρουσία παραμένει έντονη ακόμη και στις στιγμές που δεν μιλά.
Παίζουνε με τις βόμβες σαν να είναι Video game και έχουν γραμμένη την ανθρωπότητα στα παλιά τους τα παπούτσια! Πρέπει να αλλάξει αυτός ο κόσμος! Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι άλλο! Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι καινούριο! Δεν αντέχουμε πια έτσι… – Ζερόμ Καλούτα
Ο Ζερόμ Καλούτα συμμετέχει στην παράσταση με ψυχή και σώμα. Με ανεξάντλητη ενέργεια, εξαιρετικό ρυθμό και αμεσότητα, κινείται με άνεση ανάμεσα στο τραγούδι, τον χορό και την υποκριτική. Είναι από τις παρουσίες που μεταδίδουν διαρκώς κέφι και θετική ενέργεια στο κοινό.
Η Σύρμω Κεκέ αποτελεί πραγματική αποκάλυψη. Χορεύει, τραγουδά και ερμηνεύει με αξιοθαύμαστη φυσικότητα, δείχνοντας πως διαθέτει πολλαπλά εκφραστικά μέσα. Η σκηνική της άνεση και η ενέργειά της κερδίζουν το ενδιαφέρον του θεατή από την πρώτη στιγμή.
Η Μαρία Διακοπαναγιώτου διαθέτει μια πληθωρική σκηνική παρουσία που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Με άνεση εναλλάσσεται ανάμεσα στο τραγούδι, τον χορό και την υποκριτική, γεμίζοντας τη σκηνή με ζωντάνια και δυναμισμό. Κάθε της εμφάνιση έχει ένταση, χιούμορ και θεατρικότητα.
Ο Αλέξης Βιδαλάκης χαρίζει μία από τις πιο απολαυστικές ερμηνείες της παράστασης ως Κρητικός φοιτητής. Η κρητική προφορά του δεν λειτουργεί ως απλό χαρακτηριστικό αλλά ως οργανικό στοιχείο του ρόλου, ενώ η σωματοποίηση του χαρακτήρα του είναι εντυπωσιακή. Δημιουργεί έναν ήρωα απόλυτα αναγνωρίσιμο και αυθεντικό.
Ο Θανάσης Ισιδώρου κλέβει δικαιολογημένα την παράσταση στον ρόλο του πρωθυπουργού. Αξιοποιεί στο έπακρο τις εκφράσεις του προσώπου του, τις κινήσεις και τις παύσεις του, χτίζοντας μια σατιρική φιγούρα που προκαλεί αβίαστο γέλιο. Κάθε του εμφάνιση συνοδεύεται από έντονη προσμονή και ακόμη πιο έντονη ανταπόκριση από το κοινό.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι όλοι οι συντελεστές υπηρετούν έναν κοινό στόχο. Δεν υπάρχουν πρωταγωνιστικές επιδείξεις. Όλοι παίζουν, τραγουδούν και χορεύουν με τον ίδιο ενθουσιασμό, δημιουργώντας μια παράσταση που ξεπερνά τα όρια της τυπικής επιθεώρησης. Με έξυπνο κείμενο, φρέσκια σκηνοθετική ματιά και υψηλό επίπεδο ερμηνειών, το «Εγώ θα σας τα πω» αποδεικνύει ότι η επιθεώρηση όχι μόνο παραμένει ζωντανή, αλλά εξακολουθεί να έχει πολλά και ουσιαστικά πράγματα να μας πει.
Από τότε που γίναμε δεξιές… – Ελένη Κοκκίδου
…Όλα μας πάνε δεξιά! – Γιούλη Τσαγκαράκη
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Κείμενα, Στίχοι τραγουδιών Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Δημήτρης Χαλιώτης
Πρωτότυπα τραγούδια, Μουσική, Ενορχηστρώσεις Θέμης Καραμουρατίδης
Σκηνικά – Κοστούμια Μαγδαληνή Αυγερινού
Κίνηση Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
Βοηθός Κίνησης Μαργαρίτα Μπουγιούκα
Σχεδιασμός φωτισμών Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωνητική διδασκαλία Αποστόλης Ψυχράμης
Βοηθός σκηνοθέτη Πάνος Κορογιαννάκης
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Αγγελική Πολίτη
Φωτογραφίες Χρήστος Συμεωνίδης
Μουσικοί επί σκηνής Αντώνης Παλαμάρης μουσική διεύθυνση, επιμέλεια ορχήστρας, πλήκτρα, Κωστής Πυρένης ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, Βαγγέλης Οικονόμου μπάσο, Δημήτρης Τσόλης τύμπανα, programming
Παρτιτούρες Άρης Ζέρβας
Παίζουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Πιατάς, Ελένη Κοκκίδου, Δημήτρης Μακαλιάς, Γιούλη Τσαγκαράκη, Ζερόμ Καλούτα, Σύρμω Κεκέ, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αλέξης Βιδαλάκης, Θανάσης Ισιδώρου
*Οπτική ταυτότητα παράστασης
Concept & Art Direction Αλέγια Παπαγεωργίου, Χρήστος Συμεωνίδης – Styling Αλέγια Παπαγεωργίου – Φωτογραφίες- artwork & trailer Χρήστος Συμεωνίδης – Visual Identity Δημήτρης Γκέλμπουρας (@forbidden.designs)
