«Η Γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της»: Κριτική Παράστασης
✒️Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η Γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της» στο Θέατρο Βεάκη και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
Η μαύρη κωμωδία «Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της» της Debbie Isitt, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου, ανεβαίνει την φετινή θεατρική σεζόν με τους Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Λαέρτη Μαλκότση και Έλενα Χαραλαμπούδη. Ένα ερωτικό τρίγωνο ξεδιπλώνεται μέσα από ένα δείπνο με απρόβλεπτο μενού, συνδυάζοντας καυστικό χιούμορ και σκοτεινή ειρωνεία. Το έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1991 στο Λονδίνο και συνεχίζει να ανεβαίνει διεθνώς, φωτίζει με σαρκασμό τις γλυκόπικρες όψεις του έρωτα, της ζήλιας και της προδοσίας.
Δεν άλλαξες γούστο στο φαγητό! Μόνο στις γυναίκες! – Χίλαρι (Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους)
Η υπόθεση ακολουθεί τον Κεν, που εγκαταλείπει τη σύζυγό του Χίλαρι για τη νεότερη Λόρα, αλλά σύντομα επιστρέφει απογοητευμένος. Η Χίλαρι, φαινομενικά συμφιλιωτική, τους προσκαλεί σε ένα τελευταίο δείπνο, όπου το φαγητό μετατρέπεται σε πράξη εκδίκησης. Με σκηνογραφία του Γιώργου Γαβαλά, κοστούμια της Νινέτας Ζαχαροπούλου και φωτισμούς του Νίκου Βλασόπουλου, η παράσταση ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και την αμηχανία, υπενθυμίζοντας πως η εκδίκηση —όπως και ο έρωτας— έχει πολλές γεύσεις και αρκετές φορές είναι ένα πιάτο που τρώγεται και ζεστό.
Αποφάσισα να μαγειρέψω τον άντρα μου την ημέρα που με παράτησε! Την ημέρα που με παράτησε έκλαιγα για δεκαέξι ολόκληρες ώρες. Συνέχεια! Όταν κοίταξα το πρόσωπο μου στον καθρέφτη, έκλαιγα και σκέφτηκα αυτός το έκανε! Αυτός! Φυσικά όταν ο άντρας σου σε παρατήσει η λέξη άχρηστος στριφογυρίζει στο μυαλό σου με μεγάλα γράμματα! Στην αρχή σχηματίζονται απαλά στα χείλη σου, μετά μουρμουρίζεις τη λέξη από κάτω και μετά την ψιθυρίζεις ξεπερνώντας λίγο τα σύμφωνα και καθώς κοπανιέται στο μυαλό σου, φουσκώνει! Φουσκώνει! Φουσκώνει! Και πριν το καταλάβεις βγάζεις ένα περήφανο ουρλιαχτό! ΑΧΡΗΣΤΟΣ! – Χίλαρι
Να σου πω Χίλαρι! Δεν είσαι καλά! Το χάνεις! Το χάνεις! Λοιπόν, να πας σε έναν γιατρό να λύσεις το πρόβλημα σου. Και δεν θα μου ξανάμιλήσεις, αν δεν συνέλθεις! Πρώτα θα γίνεις καλά! Είναι σαν να ζω μέσα στην παράνοια. Πρέπει να σε προσέχω! Θα σε βγάλει τρελή! – Κεν
Ένα άβολο και φορτισμένο τραπέζι, όπου η Χίλαρι, μετά τον χωρισμό της με τον Κεν, τον προσκαλεί στο σπίτι της μαζί με τη Λόρα. Παράλληλα η Λόρα με τον Κεν συμπληρώνουν τρία χρόνια γάμου. Η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη, γεμάτη υπόγειες συγκρούσεις, σιωπές και ειρωνεία, ενώ πίσω από την επιφανειακή ευγένεια διαφαίνεται η συναισθηματική σύγκρουση που σιγοβράζει.
Παράλληλα, μέσα από αναδρομές, παρακολουθούμε τη γνωριμία της Λόρας με τον Κεν σε ένα κλαμπ ένα βράδυ, καθώς και την πορεία της σχέσης του Κεν με τη Χίλαρι. Από τον αρχικό έρωτα, τον ενθουσιασμό και τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση, η σχέση τους μετατρέπεται σταδιακά σε μια καθημερινότητα όπου κυριαρχούν η συνήθεια, η απόσταση και η αδιαφορία. Το ενδιαφέρον και η τρυφερότητα χάνονται, τα «γλυκόλογα» σβήνουν, και στη θέση τους φωλιάζουν η απογοήτευση, το απωθημένο μίσος και η συναισθηματική αποξένωση. Έτσι, δύο άνθρωποι που κάποτε αγαπήθηκαν βαθιά καταλήγουν να ζουν σαν ξένοι, απλώς συνυπάρχοντας στον ίδιο χώρο.
Έχεις σχέση; – Χίλαρι
Τι; – Κεν
Θέλω μια ειλικρινή απάντηση! Ελπίζω η απάντηση να είναι όχι! Αν όμως είναι ναι, δεν σημαίνει και το τέλος του γάμου μας. Αν όμως είναι όχι και η απάντηση είναι ναι και ανακαλύψω οτι μου έχεις πει ψέματα, θα σε σκοτώσω! Έχεις σχέση; – Χίλαρι
Όχι! Φυσικά και όχι! Δεν καταλαβαίνω! Απορώ πραγματικά πως μπόρεσες να σκεφτείς κάτι τέτοιο! Με τρομάζεις και με απογοητεύεις Χίλαρι! Κρίμα! – Κεν
«Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της»: Δύο γυναίκες, ένας άντρας και μια σκληρή αλήθεια στο τραπέζι!
Το έργο θέτει εξαρχής ένα καίριο ερώτημα: πώς αντιδρά μια γυναίκα όταν μαθαίνει ότι ο άντρας της την απατά; Και ακόμη πιο σκληρά, πώς αντιδρά όταν η ερωμένη εμφανίζεται στο σπίτι της και της λέει την αλήθεια κατάμουτρα; Η σκηνοθεσία απαντά σε αυτά τα ερωτήματα με ευφυή απλότητα και μοντέρνα ματιά. Το σκηνικό είναι χωρισμένο σε δύο μέρη: από τη μία η τραπεζαρία της Χίλαρι και από την άλλη η κρεβατοκάμαρα της Λόρας. Ανάμεσά τους, ένα μικρό κενό, μια ουδέτερη ζώνη, όπου ξεδιπλώνονται τα flashbacks και οι σκηνές του παρελθόντος, συνδέοντας τις ζωές των ηρώων και αποκαλύπτοντας τις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης.
Όλα όσα χρειάζεται τα βρίσκει μέσα σε αυτό το σπίτι! Μην ανησυχείς τόσο πολύ! […] Είμαστε παντρεμένοι σχεδόν είκοσι χρόνια. Κανείς δεν θέλει τον άλλον μετά από είκοσι χρόνια! Τι θα πει θέλω; – Χίλαρι
Δύο γυναίκες μοιράζονται τον ίδιο άντρα. Δύο γυναίκες που υποφέρουν δίπλα του και προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους πως όλα είναι υπό έλεγχο. Και στο κέντρο, ο Κεν: ένας άντρας που δεν ξέρει τι θέλει, που όταν έχει τη μία επιθυμεί την άλλη. Από τη μία η σύζυγος με σχεδόν είκοσι χρόνια γάμου, η ασφάλεια, η φροντίδα και το «ο έρωτας περνάει από το στομάχι», και από την άλλη μια νεότερη, πιο έντονη και ανήσυχη εμπειρία. Παρακολουθούμε τις παράλληλες ζωές τους, τις συγκρούσεις τους και τις μεταξύ τους αντιθέσεις — άλλοτε στην τραπεζαρία της Χίλαρι, άλλοτε στο υπνοδωμάτιο της Λόρας — με τον Κεν να κινείται ανάμεσά τους, απογυμνωμένος από κάθε ρομαντισμό.
Να μου έλεγες ψέματα! […] Είπες ψέματα στην εκκλησία όμως, όταν είπες οτι θα με αγαπάς για πάντα […] Είσαι μεγάλος ψεύτης! Γεννήθηκες ψεύτης! Εγώ όμως έλεγα αλήθεια όταν είπα οτι θα σε αγαπάω μέχρι ο θάνατος να μας χωρίσει! Το εννοούσα! – Χίλαρι
Το κείμενο, ωστόσο, κινείται σε αργούς ρυθμούς και συχνά μοιάζει αδύναμο, περιοριζόμενο σε διαλόγους και σκηνές που δεν εξελίσσονται δραματουργικά. Παρά τις ξεκάθαρες προθέσεις του να μιλήσει έξυπνα και αιχμηρά για τις σχέσεις, τον γάμο και τη θέση της γυναίκας μέσα σε αυτόν, δεν καταφέρνει πάντα να το κάνει με τη δύναμη που θα άρμοζε στο θέμα του.
Πότε θα αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι σαν μια ενήλικη γυναίκα; – Κεν
Δεν μου αρέσει να είμαι ενήλικη γυναίκα! Δεν μου αρέσει να είμαι σαν τις άλλες ηλίθιες γυναίκες εξορισμένες στις κουζίνες. Θέλω να είμαι εκεί που είσαι εσύ, μαζί με τους άντρες. Να πίνουμε, να καπνίζουμε, να γελάμε, να λέμε ανέκδοτα. Δεν μου αρέσουν όλες αυτές οι ηλίθιες δουλειές του σπιτιού, η ρουτίνα! Δεν είμαι σαν δεύτερη γυναίκα σου […] Κάνω το καλύτερο που μπορώ για εσένα. Κάθε μέρα! Κάθε μέρα κάνω το καλύτερο που μπορώ! – Λόρα
Οι ερμηνείες, αντίθετα, στηρίζουν ουσιαστικά την παράσταση. Η Έλενα Χαραλαμπούδη βρίσκεται αναμφίβολα σε μία από τις καλύτερες στιγμές της: απόλυτα ταιριαστή στον ρόλο, με εξαιρετική πρόζα, εκφραστικότητα και χιούμορ, απολαυστική και αληθινά αστεία. Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους ενσαρκώνει με στιβαρότητα και δύναμη μια γυναίκα που ανακαλύπτει τη σκληρή αλήθεια για τον άντρα της, μαγειρεύει για την ερωμένη του και παλεύει απεγνωσμένα να σώσει τον γάμο της. Ο Λαέρτης Μαλκότσης, τέλος, είναι αριστουργηματικά αντιπαθητικός: ο ψυχρός, υποτιμητικός άντρας που χειρίζεται και τις δύο γυναίκες με σκληρότητα.
Αν πρόκειται να την αφήσεις πρέπει να ξέρει γιατί. Εξάλλου μπορεί να γίνουμε και πολύ καλές φίλες όταν τελειώσουν όλα αυτά […] Τις υποτιμάς τις γυναίκες Κεν! Είμαστε δυνατές. Θα σε ξεπεράσει και μάλλον θα χρειαστεί και την δική μου βοήθεια σε αυτό! – Λόρα
Στο φινάλε, έρχεται και το πιο σκληρό μήνυμα, εκείνο που το —κατά τα άλλα αργό— κείμενο προσπαθεί να χτίσει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης: μια γυναίκα δεν μπορεί να σκοτώσει τον σύζυγό της «έτσι απλά», όμως ένας άντρας μπορεί πολύ εύκολα να σκοτώσει τη γυναίκα του — ακόμη και για ένα βλέμμα. Εν έτη 2026, με τις γυναικοκτονίες να αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα, η παράσταση αφήνει στο τέλος ένα πικρό χαμόγελο. Πικρό, γιατί φωτίζει τη δύσκολη θέση της γυναίκας, τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν πολλές μέσα στον γάμο και την άνιση, προνομιούχα θέση που εξακολουθεί να κατέχει ο άντρας.
Λέμε οτι είμαστε τυχερές επειδή πάντα υπάρχει κάποιος που είναι χειρότερα από εμάς. Η ζωή μας περνάει και ξαφνικά συνειδητοποιούμε πολύ αργά πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Ξαφνικά βλέπεις τα πράγματα που θα μπορούσες να έχεις κάνει. Το άτομο που θα μπορούσες να ήσουν! Γιατί να χαίρεται μόνο αυτός;– Χίλαρι
Αν ήταν ένας από αυτούς τους βίαιους και κακούς άντρες, αν σε ταλαιπωρούσε, σε χτυπούσε ή απειλούσε τη ζωή σου δεν θα μπορούσες να τον σκοτώσεις. Εννοώ θα πήγαινες φυλακή για εικοσιπέντε χρόνια. Οπότε δεν μπορείς να σκοτώσεις τον σύζυγο σου απλώς και μόνο επειδή σε παράτησε!– Λόρα
Δεν μπορείς να σκοτώσεις τον σύζυγο σου απλώς και μόνο επειδή σε υπονόμευσε! – Χίλαρι
Δεν μπορείς να σκοτώσεις τον σύζυγο σου απλώς και μόνο επειδή ήταν βαρετός!– Λόρα
Και χοντρός! – Χίλαρι
Και αχόρταγος!– Λόρα
Και σε κρατούσε πίσω! – Χίλαρι
Και γερνούσε!– Λόρα
Γιατί έτσι σου ήρθε! – Χίλαρι
Ας το παραδεχτούμε δεν μπορείς να σκοτώσεις τον σύζυγο σου!– Λόρα
Μπορείς όμως να σκοτώσεις την γυναίκα σου, αν σε αφήσει! – Χίλαρι
Αν σου γκρινιάξει!– Λόρα
Αν σε κοιτάξει στραβά! – Χίλαρι
Με το παραμικρό!– Λόρα
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ: Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Λαέρτης Μαλκότσης, Έλενα Χαραλαμπούδη
Σκηνοθεσία – Μετάφραση – Μουσική Επιμέλεια: Γιάννης Μπέζος
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Ενδυματολόγος: Νινέτα Ζαχαροπούλου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Στελίνα Καρασαββίδου
Βοηθός Σκηνογράφου Χριστίνα Παπαβασιλείου
Φωτογραφίες & Artwork: Γκέλυ Καλαμπάκα
Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις: Όλγα Παυλάτου
Social Media: Renegade Media
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη
