«Killerwood» (2025): Κριτική Ταινίας
Παρακολουθήσαμε την ταινία «Killerwood» κατά τη δημοσιογραφική προβολή της και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Από σήμερα, 29 Μαίου, η ταινία «Killerwood» ξεκινάει να προβάλλεται στους κινηματογράφους από την WEIRD WAVE.
Η ελληνική ταινία θρίλερ «Killerwood» του Χρήστου Μασσαλά, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού σκηνοθέτη που επιχειρεί να γυρίσει μια ταινία για μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων στην Αθήνα. Καθώς η παραγωγή προχωρά, τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας γίνονται δυσδιάκριτα, ειδικά μετά από ένα τραγικό περιστατικό που συμβαίνει λίγο πριν την ολοκλήρωση των γυρισμάτων.
Η ταινία εξερευνά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δημιουργοί κινηματογράφου στην Ελλάδα, εστιάζοντας στις σχέσεις και τις εντάσεις μέσα στο συνεργείο της ταινίας. Μέσα από μια αυτοαναφορική προσέγγιση, η ταινία «Killerwood» προσφέρει μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο η δημιουργική διαδικασία μπορεί να επηρεαστεί από προσωπικές φιλοδοξίες και αντιζηλίες.
«Killerwood»: Υπόθεση ταινίας
Ο Τίτος (Βαγγέλης Δαούσης), ένας νεαρός σκηνοθέτης, ετοιμάζει την καινούργια του ταινία-ένα θρίλερ για μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων στη σύγχρονη Αθήνα. Έχουν όλοι αυτοί οι φόνοι τελεστεί από τον ίδιο κατά συρροή δολοφόνο; Είναι όλα στη σφαίρα της μυθοπλασίας; Η φαντασία, η πραγματικότητα και οι ψευδαισθήσεις αρχίζουν να συγχέονται κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του «Killerwood».
«Killerwood»: Ο Χρήστος Μασσαλάς επιστρέφει με μια ανατρεπτική ματιά στο ίδιο το ελληνικό σινεμά
Μετά την πολυσυζητημένη ταινία «Broadway», που έθεσε τον πήχη ψηλά για το νέο ελληνικό σινεμά, ο Χρήστος Μασσαλάς επιστρέφει με την ταινία «Killerwood» — μια τολμηρή, αυτοσαρκαστική και ταυτόχρονα στοχαστική ματιά στην ίδια τη διαδικασία της δημιουργίας μια ταινίας θρίλερ, τύπου «Scream» στην Ελλάδα.
Η ταινία αφηγείται την προσπάθεια ενός νεαρού σκηνοθέτη να γυρίσει ένα θρίλερ με φόντο έναν αληθινό serial killer στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα, δυστυχώς, δεν είναι ακριβώς μια δημιουργία μιας slasher ταινίας, αλλά τα παρασκήνια αυτής, οι εντάσεις, οι ανασφάλειες και οι συγκρούσεις που γεννά η διαδικασία του γυρίσματος σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη μοιάζει συχνά πολυτέλεια.
Η ταινία ανήκει σε μια ευρύτερη τάση του σύγχρονου ελληνικού σινεμά που στρέφεται στην αυτοαναφορικότητα, στοχάζεται πάνω στις δυσκολίες και τις εμμονές της εγχώριας παραγωγής και δεν διστάζει να τσαλακώσει εικόνες και πρόσωπα. Με χιούμορ, ειρωνεία και διάθεση για πειραματισμό, η ταινία μπλέκει την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, ενώ δεν λείπουν οι απολαυστικές κινηματογραφικές αναφορές και οι αναπάντεχες εμφανίσεις γνωστών ηθοποιών.
Οι ερμηνείες στην ταινία ήταν ιδιαίτερα αξιόλογες και αξιοπρεπέστατες, αποδίδοντας με ζωντάνια το βάθος των χαρακτήρων. Η Έλσα Λεκάκου και ο Βαγγέλης Δαούσης, ως «πρωταγωνιστικοί» ρόλοι, ξεχώρισαν με την ένταση και την ευαισθησία που χάρισαν στους ρόλους τους, ενώ η αγαπημένη Τζόυς Ευείδη πρόσθεσε μια ξεχωριστή ζεστασιά και αμεσότητα στην ταινία. Μέσα από τις ερμηνείες τους αποκαλύφθηκαν οι εσωτερικές συγκρούσεις και οι πολύπλοκες σχέσεις που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του κινηματογραφικού συνεργείου. Παράλληλα, η παρουσία γνωστών ηθοποιών σε cameo ρόλους έδωσε στην ταινία μια έξτρα νότα αυτοσαρκασμού και χιούμορ, ενισχύοντας την αίσθηση μιας ζωντανής, ανάλαφρης αλλά και στοχαστικής ματιάς στο ελληνικό σινεμά.
Η Ρούλα Πατεράκη, σε έναν αυτοσαρκαστικό ρόλο, δίνει ίσως την πιο απολαυστική στιγμή της ταινίας. Αφήνει το δικό της ανεξίτηλο στίγμα στην ταινία, σε μια σκηνή που ακροβατεί ανάμεσα στον αυτοσαρκασμό και την αυθεντικότητα. Υποδυόμενη τον ίδιο της τον εαυτό, εμφανίζεται σε μια οντισιόν για την ταινία μέσα στην ταινία, και με το μοναδικό της ύφος αφηγείται την προσωπική της διαδρομή στο θέατρο — μια πορεία ζωής γεμάτη αφοσίωση, πάθος και αδιαπραγμάτευτη αγάπη για τη σκηνή. Με μια σπάνια ειλικρίνεια, εξομολογείται πως ο κινηματογράφος δεν την ενδιέφερε ποτέ πραγματικά· βρίσκεται εκεί, όχι από φιλοδοξία, αλλά για να στηρίξει έναν νέο σκηνοθέτη στο ξεκίνημά του. Η στάση της —σχεδόν αδιάφορη, σκεπτική, αλλά βαθιά γενναιόδωρη— αποτυπώνει με λεπτότητα τον τρόπο που οι παλιότερες γενιές καλλιτεχνών συναντούν τις νεότερες. Χωρίς να καταβάλει την παραμικρή προσπάθεια, καταφέρνει να κλέψει τις εντυπώσεις.
Η σκηνοθεσία του Χρήστου Μασσαλά ξεχωρίζει για την ευρηματικότητα και την αυτοσαρκαστική της διάθεση, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη αφήγηση που συνδυάζει με μαεστρία στοιχεία θρίλερ, σάτιρας και ψυχολογικού δράματος. Η προσέγγιση της ταινίας με στοιχεία mockumentary ενισχύει την αίσθηση του ρεαλισμού, αφήνοντας παράλληλα τον θεατή να αμφισβητεί την αλήθεια των γεγονότων που παρακολουθεί. Ωστόσο, η συχνή χρήση κάμερας στο χέρι, με τα συνεχή «κουνημένα» και «ανεστιαστα» πλάνα, σε κάποιες στιγμές κουράζει. Η συνεχής προβολή των backstage, αν και ενδιαφέρουσα, ίσως να επισκίασε την επιθυμία του θεατή να δει την ίδια την ταινία που προσπαθούν να γυρίσουν οι χαρακτήρες, αφήνοντας την αίσθηση πως οι σκηνές θα είχαν μεγαλύτερο αντίκτυπο αν λειτουργούσαν συμπληρωματικά και όχι ως πρωταγωνιστές της αφήγησης.
Σε επίπεδο σεναρίου, το φιλμ κινείται σε αρκετά προβλέψιμα μονοπάτια και κάπου στη μέση δείχνει να χάνει τον ρυθμό του. Υπήρχε σαφώς μεγαλύτερο περιθώριο εξέλιξης, ειδικά αν αξιοποιούσε περισσότερο το δυνατό του σημείο — μια ενδιαφέρουσα ελληνική εκδοχή ενός κλασικού slasher, όπως αυτές που βλέπουμε στο εξωτερικό.
Παρόλα αυτά, η ταινία αποτελεί ένα αξιοπρεπές, αντισυμβατικό και cult εγχείρημα. Είναι μια ταινία που, αν την παρακολουθήσει κάποιος ένα καλοκαιρινό βράδυ σε θερινό σινεμά, σίγουρα θα του χαρίσει μια αρκετά διασκεδαστική εμπειρία.
Εν κατακλείδι, ίσως η πιο ειλικρινής παραδοχή της ταινίας να είναι πως, τελικά, θα θέλαμε να δούμε και την ίδια ταινία θρίλερ – shlasher που οι ήρωες προσπαθούν να γυρίσουν. Μέχρι τότε, η ταινία παραμένει μια παιχνιδιάρικη, camp, ιδιαίτερη σάτιρα του ελληνικού σινεμά — και μια υπόσχεση για ακόμα πιο θαρραλέες προσπάθειες δημιουργίας ελληνικών ταινιών shlasher στο μέλλον.
Κλείστε τώρα το εισιτήριο σου
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο – Σκηνοθεσία – Παραγωγή: Χρήστος Μασσαλάς
Πρωταγωνιστούν: Βαγγέλης Δαούσης, Έλσα Λεκάκου, Τζόυς Ευείδη, Φοίβος Παπαδόπουλος, Μιχάλης Πητίδης, Εύα Κουμαριανού, Ράφαελ Πάπαντ, Νίκος Αρβανίτης, Αφροδίτη Κατερινοπούλου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Πηνελόπη Βαλτή, Γιώργος Κατσούλας, Gabriel Yared και η Ρούλα Πατεράκη.
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Λαμπρίδης
Μοντάζ / Ηχητ. Σχεδιασμός: Χρήστος Μασσαλάς
Σκηνογραφία: Rectifier
Ενδυματολογία: Μάρλι Αλειφέρη
Μακιγιάζ/Hairstyling: Ηλέκτρα Κατσιμίχα
Κομμώσεις: Χρόνης Τζήμος
Ηχοληψία: Νίκος Τριανταφύλλου
Μιξάζ: Κώστας ΦυλαLOGLINE
/ s / Asterisk Post / E / Asterisk Post / ERTκτίδης
Μουσική: Χρήστος Μασσαλάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Φίλιππος Παπάζογλου
Διεύθυνση Παραγωγής: Αφροδίτη Κατερινοπούλου
Συμπαραγωγοί: Βίκυ Μίχα, Γρηγόρης Αρβανίτης, Λήδα Μπουζούκου, Κωνσταντίνος Κουκουλιός, Κωνσταντίνος Κουκούλης
Executive Producer: Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος
Παραγωγή: Χρήστος Μασσαλάς
Copa – Loca Films / Faliro House Productions / asterisk* / ΕΡΤ Α.Ε. / ΕΚΚ
