«Lost & Found»: Κριτική Παράστασης

✒️Γράφει: Δρ. Σωτήρης Σουλούκος

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Lost & Found» στο Θέατρο Altera Pars και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.

Διαβάστε επίσης: «Lost & Found»: Επίσημη πρεμιέρα στο Altera Pars!

Το Θέατρο Altera Pars και η ομάδα του αποδεικνύουν για ακόμη μία χρονιά την αφοσίωσή τους στο θέατρο, δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό και δημιουργώντας παραστάσεις με ουσία, ενσυναίσθηση και βαθύ σεβασμό προς τον θεατή. Φέτος, η σκηνή του θεάτρου παρουσιάζεται πλήρως ανακαινισμένη, με έναν μοντέρνο και σύγχρονο χαρακτήρα που υποδέχεται ιδανικά την παράσταση «Lost & Found», ένα έργο της Ιταλο-μαυρικιανής συγγραφέως Nalini Vidoolah Mootoosamy. Το έργο παρουσιάζεται σε παγκόσμιο επίπεδο για πρώτη φορά στο θέατρο, σε μετάφραση από τα ιταλικά και σκηνοθεσία του Πέτρου Νάκου.

Το παίζεις σκληρός; Ε; Νομίζεις οτι είσαι πιο έξυπνος από εμάς; Μεταφράστε!
Αργά ή γρήγορα θα μιλήσεις!
Εσύ αποφασίζεις πότε και πως!
Με το καλό ή με το κακό! – Αστυνομικός (Δημήτρης Δρακόπουλος)

«Lost & Found»: Υπόθεση παράστασης

Η ιστορία ακολουθεί δύο παράλληλες αφηγήσεις: ένα ζευγάρι Ευρωπαίων τουριστών που χάνει τις αποσκευές του σε ένα μακρινό, εξωτικό αεροδρόμιο και βλέπει τις διακοπές του να μετατρέπονται σε έναν απρόσμενο εφιάλτη, και έναν παράτυπο μετανάστη που κρατείται σε ευρωπαϊκό hotspot, όπου δέχεται πιέσεις να αποκαλύψει την καταγωγή του ώστε να απελαθεί. Εκείνος προσπαθεί απεγνωσμένα να την κρύψει για να διατηρήσει ζωντανή την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, όμως η βία, ο φόβος και η εξάντληση τον οδηγούν σταδιακά στην κατάρρευση. Οι δύο ιστορίες εξελίσσονται παράλληλα και τελικά συναντιούνται, προκαλώντας δραματικές και απρόβλεπτες εξελίξεις.

Γιατί μας έχουνε στοχοποιήσει έτσι; Τι κάνουμε λάθος; Εργαζόμαστε, πληρώνουμε τους φόρους μας, συμπεριφερόμαστε σωστά! Γιατί μας καταδιώκουν έτσι; […] Από την ώρα που πατήσαμε το πόδι μας σε αυτήν την χώρα όλοι θέλουνε να μας πούνε με κάποιον τρόπο: δεν είστε ευπρόσδεκτοι εδώ. Δεν είστε!– Ευρωπαίος τουρίστας (Πέτρος Νάκος)

«Lost & Found»: Το βάρος του να μην ανήκεις…

Η παράσταση «Lost & Found» φέρνει στη σκηνή δύο ανδρικές ιστορίες που, παρότι ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες, συναντιούνται πάνω στην ίδια εμπειρία της απώλειας και της αποξένωσης. Δύο άνθρωποι που μοιάζουν να αντικρίζουν την ίδια όψη ενός νομίσματος από διαφορετική πλευρά. Ο ένας είναι μετανάστης· ένας άνθρωπος αναγκασμένος να υπομένει τον εξευτελισμό των αρχών, την καχυποψία, την απόρριψη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας, ενώ κουβαλά μαζί του τη δική του ιστορία και τον προσωπικό του πόνο. Η παρουσία του θυμίζει διαρκώς τι σημαίνει να προσπαθείς να σταθείς όρθιος όταν όλα γύρω σου μοιάζουν να σε αρνούνται, αλλά και πόσο αληθινό είναι το βίωμα του να χάνεις σταδιακά όσα σε όριζαν — τόπο, ασφάλεια, βεβαιότητες, ακόμη και την αίσθηση ότι κάπου ανήκεις.

Ο άλλος είναι ένας τουρίστας, κάποιος που θεωρητικά βρίσκεται σε έναν τόπο από επιλογή, όμως ο εκρηκτικός του χαρακτήρας και οι συνθήκες που διαμορφώνονται γύρω του μετατρέπουν την εμπειρία του ταξιδιού σε μια κατάσταση ασφυκτική. Ο ξένος τόπος, αντί να λειτουργεί ως χώρος ξεκούρασης και ελευθερίας, γίνεται πεδίο σύγκρουσης και αβεβαιότητας. Εκεί αναδεικνύεται και μια από τις πιο ουσιαστικές πλευρές του έργου: αυτό που για κάποιους μοιάζει ιδανικό —η δυνατότητα μετακίνησης, η επιλογή ενός τόπου, η ελευθερία της επιστροφής— για άλλους μπορεί να είναι σχεδόν αδιανόητο προνόμιο. Η ζωή που κάποιος θεωρεί φυσική ή επιθυμητή, για έναν άλλον μπορεί να μοιάζει άπιαστη ή ακόμη και σκληρή υπενθύμιση όσων έχει στερηθεί.

Δεν χωράμε όλοι εδώ! Αυτοί έρχονται κατά κύματα. Χιλιάδες. Χειρότερα από τα κύματα της θάλασσας. Και έχουν την απαίτηση να τους καλωσορίσουμε, να τους ταΐσουμε, να τους ποτίσουμε! – Αστυνομικός

Μέσα από διαφορετικές διαδρομές, οι δύο ιστορίες συγκλίνουν σε ένα κοινό αίσθημα: και οι δύο άνδρες βιώνουν την αίσθηση του ξένου, του ανεπιθύμητου, εκείνου που δεν ανήκει πραγματικά στον χώρο όπου βρίσκεται. Ωστόσο, η ουσιαστική τους διαφορά παραμένει: ο ένας έχει πάντα τη δυνατότητα να φύγει, ενώ ο άλλος κουβαλά μέσα του την ανάγκη να μη γυρίσει πίσω.

Όταν τελικά συναντιούνται, δεν χρειάζονται λόγια. Μια ματιά αρκεί για να αναγνωρίσει ο ένας στον άλλον κάτι βαθύτερο: την κούραση, τη μοναξιά, αλλά και την εμπειρία μιας απώλειας που δεν περιγράφεται εύκολα. Ίσως τελικά μέσα σε μια ματιά να χωρούν περισσότερα απ’ όσα μπορούν να ειπωθούν.

Κάθε μέρα φτάνουν και άλλοι. Από κάθε γωνιά της γης. Χωρίς αποσκευές. Χωρίς πυξίδες ή χάρτες για να προσανατολιστούν. Ένα καραβάνι από κακοντυμένα κορμιά, βρώμικα πρόσωπα και βλέμματα κενά! Άλλοι πάλι εξαφανίζονται. Τους καταπίνει η γη. Εσύ όμως είσαι δυνατός!

Ο Πέτρος Νάκος αποδίδει τον τουρίστα που φτάνει σε έναν ιδανικό, σχεδόν εξωτικό προορισμό, αλλά πολύ γρήγορα έρχεται αντιμέτωπος με την αίσθηση ότι δεν είναι ευπρόσδεκτος. Η ερμηνεία του μεταφέρει σταδιακά αυτή τη μετάβαση από την προσδοκία στην ένταση και την αμηχανία.

Ο Δημήτρης Δρακόπουλος ενσαρκώνει έναν έντονα αντιπαθητικό ρατσιστή αστυνομικό, χτίζοντας έναν χαρακτήρα σκληρό και απόμακρο, που λειτουργεί ως φορέας της εξουσίας αλλά και της προκατάληψης.

Ο Νίκος Αξιώτης ξεχωρίζει ως ο μετανάστης που αρνείται να αποκαλύψει την καταγωγή του. Η ερμηνεία του βασίζεται κυρίως στη σωματικότητα: μέσα από την κίνηση, τη στάση του σώματος και κυρίως το βλέμμα περνά την αγωνία, την απόγνωση και τη σιωπηλή αντίσταση ενός ανθρώπου που κουβαλά περισσότερα απ’ όσα λέει.

Η Αγγελική Κοντού ως τουρίστρια αποδίδει έναν χαρακτήρα που επιμένει να προστατεύσει την εικόνα των διακοπών της και να μην επιτρέψει στις συνθήκες να διαλύσουν όσα είχε φανταστεί.

Ο Σάκης Σιούτης, στον ρόλο του καλοπροαίρετου αστυνομικού, φέρνει μια αναγκαία ισορροπία, χρησιμοποιώντας χιούμορ και ανθρώπινη διάθεση που τον κάνουν άμεσα συμπαθή.

Η Άντα Κουγιά, ως ψυχίατρος που καλείται να ερμηνεύσει την κατάσταση, διατηρεί μια αυστηρότητα που λειτουργεί ουσιαστικά σκηνικά· ακόμη και μόνο με το βλέμμα καταφέρνει να αποδώσει πολλαπλά συναισθήματα και εσωτερικές μετατοπίσεις.

Για να σε απομονώσουμε. Να σε τρελάνουμε. Να σε αναγκάσουμε να μιλήσεις και μετά να σε στείλουμε πίσω. Γιατί εδώ εμείς δεν σε θέλουμε! – Αστυνομικός (Δημήτρης Δρακόπουλος)

Η σκηνοθετική ματιά του Πέτρου Νάκου διατηρεί ισορροπία και μέτρο, χτίζοντας ατμόσφαιρα χωρίς περιττές υπερβολές. Οι φωτισμοί, επίσης δικής του επιμέλειας, λειτουργούν ουσιαστικά μέσα στην εξέλιξη της παράστασης, δημιουργώντας εναλλαγές που ενισχύουν τις ψυχολογικές μετατοπίσεις των προσώπων και προσδίδουν ιδιαίτερη ένταση στις σκηνές.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια από την ομάδα του Altera Pars κινούνται σε απόλυτη συνοχή με το ύφος των χαρακτήρων και της ιστορίας, με μια ρεαλιστική προσέγγιση που υπηρετεί το έργο χωρίς να αποσπά την προσοχή. Κάθε στοιχείο μοιάζει να εντάσσεται φυσικά στον κόσμο των ηρώων.

Η σύνθεση ηχοτοπίων της Αγγελικής Κοντού συνοδεύει διακριτικά αλλά ουσιαστικά την παράσταση, με επιλογές που έχουν νόημα και λειτουργούν υποστηρικτικά στη συναισθηματική της ατμόσφαιρα. Οι κατασκευές σκηνικών από τον Στέφανο Λώλο και τον Θωμά Σιαμπέκα συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανανέωση του σκηνικού χώρου, δίνοντας στον τόπο της δράσης νέα πνοή και λειτουργικότητα.

Συνολικά, η παράσταση «Lost & Found» καταφέρνει να μετατρέψει δύο φαινομενικά διαφορετικές ιστορίες σε μια κοινή, βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, φωτίζοντας με ευαισθησία το αίσθημα της απώλειας, της αποξένωσης και της αναζήτησης ταυτότητας. Χωρίς εύκολες απαντήσεις, αφήνει τον θεατή να αναμετρηθεί με ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά και επίκαιρα, υπενθυμίζοντας πως το να ανήκεις κάπου δεν είναι ποτέ δεδομένο, αλλά μια διαρκής, συχνά επίπονη, διεκδίκηση.

Θέλω να θυμάσαι καλά το πρόσωπο μου. Θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα δεις πριν φύγεις από αυτήν την χώρα. Ώστε άμα θελήσεις να μας ξαναέρθεις, να ξέρεις οτι εγώ θα είμαι πάντα εδώ και θα σε περιμένω. Και την επόμενη φορά δεν θα είμαι τόσο ευγενής… – Αστυνομικός

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Mετάφραση – Σκηνοθεσία -Φωτισμοί: Πέτρος Νάκος
Σκηνικά- Koστούμια: Αltera Pars
Σύνθεση ηχοτοπίων – Βοηθός σκηνοθέτη Ά: Aγγελική Κοντού
Βοηθός σκηνοθέτη Β’: Χαρά Νικολάου
Ηχοληψία – Βοηθός παραγωγής Α’: Διονύσης Μανιώτης
Βοηθός παραγωγής Β’: Άρης Κουκάς
Επεξ/σία ήχων: Aναστασία Ντανάκα
Κατασκευές σκηνικών: Στέφανος Λώλος – Θωμάς Σιαμπέκας
Video παράστασης: Ιωσήφ Τοπαλιάν
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μητσέας – Αγγελική Κοντού
Eπικοινωνία: Le Canard qui Parle / lecanardpr@gmail.com

Παραγωγή: Αltera Pars 2025-2026
Παίζουν: Πέτρος Νάκος, Δημήτρης Δρακόπουλος, Νίκος Αξιώτης, Αγγελική Κοντού, Σάκης Σιούτης, Άντα Κουγιά

Πηγή: Allaboutarts.gr