«ΛΥΚΑΙΝΕΣ»: Κριτική Παράστασης

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «ΛΥΚΑΙΝΕΣ» στο Θέατρο Εμπορικόν και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από αυτήν την ανασκόπηση.

✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης

Το νέο έργο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, ανεβαίνει στο Θέατρο Εμπορικόν με έναν εξαιρετικό θίασο και μια ιστορία που ισορροπεί με μαεστρία ανάμεσα στο χιούμορ και το σασπένς. Οι «Λύκαινες» δεν είναι απλώς μια συνηθισμένη αφήγηση, αλλά μια διεισδυτική εξερεύνηση των ανθρώπινων σχέσεων, των προσωπικών μαχών και της αναζήτησης ταυτότητας, όλα τοποθετημένα μέσα σε ένα μοναδικό σκηνικό: ένα ατμοσφαιρικό, σχεδόν μυστηριακό διαμέρισμα στα όρια της πόλης.

Τοποθεσία και ατμόσφαιρα

Το σκηνικό της παράστασης ενισχύει το μεταίχμιο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Το διαμέρισμα, κρυμμένο από τον έξω κόσμο, περιβάλλεται από δέντρα και σκιές, δημιουργώντας μια υποβλητική, σχεδόν σουρεαλιστική αίσθηση. Αυτή η επιλογή προσφέρει έναν μοναδικό καμβά για τις ιστορίες των πέντε γυναικών, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην αίσθηση απομόνωσης αλλά και εγγύτητας, με τις σκιές να γίνονται προέκταση των συναισθημάτων και των συγκρούσεών τους.

Η Ιστορία

Οι πέντε γυναίκες που πρωταγωνιστούν βρίσκονται αντιμέτωπες με τις επιθυμίες, τα φαντάσματα και τις επιδιώξεις τους, με την αγοραπωλησία του διαμερίσματος να αποτελεί την αφορμή για τη συνάντησή τους. Από την πιο νεαρή μέχρι τη μεγαλύτερη, καθεμία φέρνει στο τραπέζι διαφορετικούς στόχους και αξίες, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη αφήγηση. Η ιστορία, παρότι φαινομενικά «απλή», αναπτύσσεται με τρόπο που καθηλώνει, μέσα από εντάσεις, συγκρούσεις και στιγμές βαθιάς συγκίνησης.

Αυτό που ξεχωρίζει στις «Λύκαινες» είναι η αίσθηση της συλλογικότητας, καθώς οι πέντε χαρακτήρες λειτουργούν ως μια αγέλη που αναζητά όχι μόνο την επιβίωση, αλλά και την προστασία όσων αγαπούν. Παράλληλα, κάθε γυναίκα – λύκαινα μοιάζει να βρίσκεται σε έναν προσωπικό αγώνα, προσπαθώντας να ξαναβρεί τον εαυτό της, να διεκδικήσει τον χώρο της και να αποκτήσει έναν νέο σκοπό.

Οι ερμηνείες

Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι αδιαμφισβήτητα το δυνατότερο σημείο της παράστασης.

Η Ράνια Οικονομίδου, με την πλούσια υποκριτική της εμπειρία, ενσαρκώνει στη σκηνή έναν μοναδικό συνδυασμό δύναμης και ευαισθησίας. Με το χιούμορ στις ατάκες της και τη χαρακτηριστική προσέγγισή της στις καταστάσεις και στους χαρακτήρες, δημιουργεί μια ιδιαίτερη και αξέχαστη παρουσία.

Η Αγλαΐα Παππά εντυπωσιάζει με μια ερμηνεία γεμάτη συναισθηματική ένταση και δραματική δυναμική. Υποδύεται έναν χαρακτήρα που φαίνεται δυνατός και συμπαθητικός, όμως αγωνίζεται με τα τραύματα του παρελθόντος, την αίσθηση της εγκατάλειψης και της εξαπάτησης, προσπαθώντας παράλληλα να επιβιώσει σε έναν κόσμο που τη δοκιμάζει συνεχώς.

Η Βίκυ Βολιώτη, με την εξαιρετική της ακρίβεια και την προσοχή στη λεπτομέρεια, ζωντανεύει έναν πολύπλοκο χαρακτήρα γεμάτο αντιθέσεις, που παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στη λογική και στο συναίσθημα. Ενσαρκώνει μια γυναίκα που αγωνίζεται να φροντίσει τη δύστροπη και ανυπόφορη για εκείνη μητέρα της, ενώ παράλληλα αναζητά τον έρωτα, ξοδεύοντας τις νύχτες της σε μπαρ με νεότερους συντρόφους. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρόκληση να εξασφαλίσει ένα σπίτι, έχοντας τη μητέρα της βαριά άρρωστη.

Η Νικολέττα Καρρά προσδίδει μια ανανεωτική πνοή και εσωτερική ένταση, εμπλουτίζοντας τη δυναμική της ομάδας. Με το ταλέντο και την εντυπωσιακή εμφάνισή της, καθηλώνει το κοινό. Μια λαμπερή, κομψή και γοητευτική παρουσία που ενσαρκώνει τη σύνθετη εικόνα μιας μητέρας σε σύγκρουση με τους προσωπικούς της δαίμονες, το διαζύγιο και την ανατροφή της κόρης της.

Η Ισιδώρα Δωροπούλου ξεχωρίζει ως η νεότερη της αγέλης, δίνοντας ζωή σε έναν χαρακτήρα γεμάτο ιδεαλισμό και αυτοθυσία, που παλεύει να βρει τη θέση του στον κόσμο. Με τη δυναμική παρουσία της, καταφέρνει να συγκινήσει βαθιά, ιδίως μέσα από τη θυσία της για μια άλλη βασανισμένη λύκαινα. Χαρακτηριστική είναι η στιγμή που λέει: «Η ζωή μας είναι ένα χάσιμο χρόνου.» Μια φράση που γεννά ερωτήματα, καθώς μέσα από τον ρόλο της αποτυπώνεται η δυσκολία του να είσαι έφηβος και να ζεις σε έναν κόσμο τόσο απαιτητικό και σκληρό. Αυτή η φράση συμπυκνώνει την υπαρξιακή αναζήτηση που διατρέχει όλη την παράσταση, αγγίζοντας τους θεατές και προσφέροντας χώρο για ταύτιση.

Σκηνοθεσία και δομή

Η σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη είναι γεμάτη προσοχή στις λεπτομέρειες, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές διακυμάνσεις των χαρακτήρων και δημιουργώντας μια ισορροπία ανάμεσα στη δράση και τη σιωπή. Οι στιγμές συλλογικότητας και έντασης είναι άρτια ενορχηστρωμένες, ενώ η χρήση του σκηνικού χώρου ενισχύει την αποπνικτική αλλά και μαγευτική ατμόσφαιρα του διαμερίσματος.

Ωστόσο, προς το τέλος, η παράσταση μοιάζει να «ξεφεύγει» κάπως. Αν και οι χαρακτήρες έχουν αναπτυχθεί με συνέπεια, η κορύφωση αφήνει μια αίσθηση ανολοκλήρωτου. Το κλείσιμο δεν προσφέρει την ικανοποίηση που ίσως περιμένει κανείς, με αποτέλεσμα ο θεατής να αναρωτιέται: «Τελείωσε; Και λοιπόν;»

Οι «Λύκαινες» είναι μια παράσταση γεμάτη συναίσθημα, ένταση και βάθος. Παρά τις μικρές της αδυναμίες στο κλείσιμο, προσφέρει μια ευχάριστη εμπειρία, συνδυάζοντας το χιούμορ με το δράμα και δημιουργώντας πέντε προσωπικές ιστορίες με τις οποίες μπορεί κάποιος να ταυτιστεί.

Οι εξαιρετικές ερμηνείες, η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και οι βαθιές ανθρώπινες ιστορίες κάνουν την παράσταση μια αξιόλογη προσθήκη στην αθηναϊκή θεατρική σκηνή. Μια εμπειρία που, παρά τις όποιες αδυναμίες, μας καλεί να αναλογιστούμε τις δικές μας σχέσεις, αξίες και επιλογές.

Η παράσταση είναι μια παραγωγή των Αθηναϊκών Θεάτρων.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ 

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Πρωταγωιστούν: Ράνια Οικονομίδου, Αγλαΐα Παππά, Βίκυ Βολιώτη, Νικολέττα Καρρά, Ισιδώρα Δωροπούλου
Συγγραφέας: Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης
Σκηνοθεσία: Νικαίτη Κοντούρη
Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Κινησιολογία: Παναγιώτα Καλλιμάνη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Παπακωνσταντίνου
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Ζωή Κελέση
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Καλφαμανώλης
Διεύθυνση Επικοινωνίας: Ελίνα Λαζαρίδου
Τμήμα Επικοινωνίας: Ειρήνη Τσίκα
Social Media: Μαργαρίτα Μαρμαρά
Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα