«MERDE»: Κριτική Παράστασης
✒️ Γράφει: Σωτήρης Σουλούκος
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «MERDE» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από την παρακάτω ανασκόπηση.
Το «MERDE» είναι μια μουσική κωμωδία που βουτάει με θράσος και χιούμορ στα παρασκήνια του ελληνικού θεάτρου, φωτίζοντας τις λαμπερές αλλά και σκοτεινές του γωνιές. Μέσα από τη συνάντηση ενός «κουλτουριάρη» σκηνοθέτη με έναν φρέσκο –και κληρονομικώς επιφορτισμένο– θεατρικό παραγωγό, που μόλις ανέλαβε -απ’ τον διεφθαρμένο πατέρα του- το θέατρο «Μπούκα», ξετυλίγεται μια αλυσίδα κωμικοτραγικών καταστάσεων. Ο πατέρας, όμως, κινώντας ακόμη τα νήματα, τους «φορτώνει» για πρωταγωνιστή έναν εμπορικό ηθοποιό, με κρίση ταυτότητας. Αυτή η συνάντηση, «κουλτουριάρικου» και «εμπορικού», γίνεται η αφορμή για να παρακολουθήσουμε όλα τα ευτράπελα που συνθέτουν τον λαμπερό κόσμο του θεάτρου. Παρασκηνιακές συνεννοήσεις, ακροάσεις, πρόβες, μέχρι και την ίδια την «πρεμιέρα», παραγωγοί, σκηνοθέτες, κριτικοί, βοηθοί, αλλά και ένδοξα φαντάσματα του παρελθόντος, όλα μπλέκονται σε ένα φαρσικό πανδαιμόνιο μετά μουσικής.
Με φόντο την κεντρική σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, που φέτος συμπληρώνει 130 χρόνια, το έργο σχολιάζει με καυστική διάθεση τα «κακώς κείμενα» του χώρου: κακοποίηση, παρενόχληση, αναβολές, απλήρωτη εργασία και υπόγειες συμφωνίες. Η ομάδα που καθιέρωσε τους «Παίκτες» επιστρέφει για δεύτερη χρονιά με μια παραγωγή γεμάτη ρυθμό, φάρσα και αυτοσαρκασμό. Ο Γιώργος Κουτλής και ο Βασίλης Μαγουλιώτης σκηνοθετούν, ο Suyako υπογράφει το κείμενο και η πρωτότυπη μουσική των Γιάννη Νιάρρου και Γιάννη Παπαδόπουλου δίνει παλμό σε μια παράσταση που υπόσχεται να ξεσκεπάσει τον λαμπερό μύθο του θεάτρου με τρόπο απολαυστικό.
«MERDE»: Μια παράσταση που ξεκινά σαν κωμική ματιά στον κόσμο του θεάτρου, αλλά καταλήγει να αποκαλύπτει με τόλμη όλη την αλήθεια πίσω από την θεατρική δημιουργία.
Το «Merde» είναι μια παράσταση που σε αρπάζει από το πρώτο λεπτό και δεν σου επιτρέπει να πάρεις ανάσα μέχρι το τέλος. Ένα έργο που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του παρασκηνίου και ξεδιπλώνει μπροστά μας τον κόσμο των θεατρικών παραγωγών: ιδιοκτήτες, παραγωγοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί με ταλέντο και ηθοποιοί χωρίς, τον ασταμάτητο και συχνά παράλογο συνδυασμό τραγωδίας και κωμωδίας που συνθέτουν το θέατρο όπως πραγματικά είναι.
Δεν με ενδιαφέρει το θέατρο. Πάρα μόνο ως τελετουργικό. – (Γιάννης Νιάρρος)
Οι ερμηνείες της ομάδας είναι ένας από τους μεγαλύτερους θριάμβους της παράστασης. Ο Γιάννης Νιάρρος είναι εξαιρετικός, με μια ενέργεια που κρατά όρθιο όλο το σύμπαν του έργου και με ένα ταλέντο που ξεχυλίζει αβίαστα και φυσικά. Η Λυδία Τζανουδάκη δίνει πραγματικά όλο της τον εαυτό, σε μια σειρά από ερμηνείες γεμάτες χιούμορ, ευαισθησία, ανθρώπινη αλήθεια και άπειρο υποκριτικό ταλέντο. Ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος εντυπωσιάζει με τη δραματουργική του καμπύλη, καθώς από γλυκός και φοβισμένος μεταμορφώνεται σταδιακά σε πατριαρχικά τοξικό άντρα — μια μετάβαση που την υπηρετεί με λεπτότητα και δύναμη.
Ο Ηλίας Μουλάς, με τη σειρά του, είναι τόσο πειστικός ως πρωταγωνιστής εμπορικών παραστάσεων που μοιάζει να γεννήθηκε για να ενσαρκώσει αυτόν τον ρόλο, καθώς θέλει να γίνει ποιοτικός… Η Μαριαλένα Ηλία είναι απολαυστική ως η αφελής αλλά ταυτόχρονα δυναμική γυναίκα που δεν έχει σχέση με το θέατρο και καταλήγει να γίνει βοηθός σκηνοθέτη σχεδόν κατά τύχη. Ο Βασίλης Μαγουλιώτης είναι υπέροχος και προσθέτει ιδιαίτερο βάρος όπου χρειάζεται, ενώ οι Χρήστος Πούλος-Ρένεσης και Αποστόλης Ψυχράμης έχουν μια κομβική παρουσία που δίνει ρυθμό και σφίγγει την αφήγηση στα κρίσιμα σημεία. Ο Κώστας Φιλίππογλου υποδύεται έναν αντιπαθητικό μεγαλοεπιχειρηματία – και «νονό της νύχτας» – του θεατρικού χώρου, τόσο καλά που προκαλεί ταυτόχρονα γέλιο και ανατριχίλα.
Το κείμενο του Suyako είναι εξαιρετικά έξυπνο: σατιρικό, τολμηρό, με χιουμοριστικές αιχμές αλλά και βαθιά γνώση του χώρου του θεάτρου. Δεν αφήνει τίποτα εκτός· ούτε τους κριτικούς των παραστάσεων, ούτε τις αλλόκοτες απαιτήσεις ορισμένων σκηνοθετών, ούτε τις παράλογες οντισιόν, ούτε τις ιστορίες που όλοι έχουμε ακούσει ψιθυριστά για συμπεριφορές, παρεκτροπές, ακόμη και για περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης. Ο δημιουργός μεγεθύνει κάθε σκοτεινή και αθέατη πτυχή του θεάτρου με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται ένας παραμορφωτικός καθρέφτης — κωμικός, τραγικός, αλλά πάντα βαθιά αληθινός.
Άμα θες να πας στην ουσία πρέπει να πονέσεις. – (Γιάννης Νιάρρος)
Η σκηνοθεσία των Γιώργου Κουτλή και Βασίλη Μαγουλιώτη είναι πραγματικά μοναδική. Τα επάλληλα επίπεδα και η διαφορετική χωροταξία των επιμέρους χώρων δημιουργούν ένα πολυεπίπεδο αστικό θέατρο μέσα στο ίδιο το θέατρο. Η παράσταση κινείται αβίαστα ανάμεσα σε χώρους, διαθέσεις και εντάσεις, χωρίς ποτέ να χάνει τον ρυθμό της.
Η μουσική των Γιάννη Νιάρρου και Γιάννη Παπαδόπουλου είναι υπέροχη και δίνει ακόμη μεγαλύτερο βάθος στα κωμικά και δραματικά σημεία. Τα σκηνικά του Πάρι Μέξη είναι ευρηματικά, λειτουργικά και γεμάτα νοήματα. Τα κοστούμια της Εύας Γουλάκου ταιριάζουν απόλυτα στον κάθε χαρακτήρα, ενώ στο δεύτερο μέρος φτάνουν πραγματικά σε άλλο επίπεδο — σχεδόν ασύλληπτα σε ευρηματικότητα.
Η παράσταση «Merde» δεν φοβάται να μιλήσει για τον κόσμο της τέχνης και τους ανθρώπους που τον υπηρετούν. Αποκαλύπτει πτυχές αθέατες για πολλούς, αλλά οικείες για όσους έχουν έστω και ακροθιγώς αγγίξει το περιβάλλον του θεάτρου. Είναι μια παράσταση που δεν αφήνει τίποτα ανέγγιχτο, που τολμά, που σατιρίζει, που συγκινεί, που κάνει το κοινό να γελά αυθόρμητα χάρη στις καταστάσεις αλλά και χάρη στη φυσικότητα των πρωταγωνιστών. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό: ένας κακός χαμός – με την καλύτερη δυνατή έννοια.
Δεν με ενδιαφέρει το θέατρο. Πάρα μόνο ως τελετουργικό. – (Γιάννης Νιάρρος)
Σε έναν θεατρικό κόσμο όπου το παρασκήνιο συχνά κρύβει περισσότερη δράση από τη σκηνή, η παράσταση «Merde» έρχεται σαν μια τολμηρή υπενθύμιση ότι η αλήθεια —όσο άβολη, υπερβολική ή αστεία κι αν είναι— δεν μπορεί να μείνει κρυφή για πάντα. Η παράσταση βουτά χωρίς δισταγμό στα άδυτα της θεατρικής δημιουργίας και αποκαλύπτει με χιούμορ, σατιρική διάθεση και ανεπιτήδευτη τρυφερότητα όλες εκείνες τις μικρές και μεγάλες ιστορίες που συνθέτουν το χάος, τη μαγεία και τις αντιφάσεις του χώρου. Είναι ένα έργο που μιλάει για όσους τολμούν να ζουν μέσα στην τέχνη — και για όσους απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν σε αυτήν.
Μια παράσταση που καταφέρνει να συμπυκνώσει όλο το χάος, τη μαγεία και τις αντιφάσεις του θεάτρου σε μια σπινθηροβόλα, καλοδουλεμένη σκηνική εμπειρία. Με δυνατές ερμηνείες, ευρηματική σκηνοθεσία και χιούμορ που χτυπά πάντα εύστοχα, η θεατρική παράσταση «Merde» αφήνει στο τέλος την αίσθηση πως είδαμε κάτι αληθινό, τολμηρό και αξέχαστο.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Suyako
Σκηνοθεσία Γιώργος Κουτλής & Βασίλης Μαγουλιώτης
Μουσική Γιάννης Νιάρρος & Γιάννης Παπαδόπουλος
Κίνηση Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου
Σκηνικά Πάρις Μέξης
Κοστούμια Εύα Γουλάκου
Φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου
Sound design Γιώργος Μιζήθρας
Μακιγιάζ/Κομμώσεις Ιωάννα Λυγίζου
Βοηθός σκηνοθετών Θάλεια Γρίβα
Βοηθός σκηνογράφου Έμιλυ Κουκουτσάκη
Βοηθός ενδυματολόγου Αλεξάνδρα-Αναστασία Φτούλη
Βοηθός φωτιστή Χάρης Δάλλας
Κατασκευή σκηνικού LAZARIDIS SCENIC STUDIO
Κατασκευές κοστουμιών Σωτηρία Καρασιώτου
Κατασκευή μάσκας Σωκράτης Παπαδόπουλος
Κατασκευή αναγλύφων Ελένη Σουμή
Διεύθυνση παραγωγής Έφη Πανουργιά
Εκτέλεση παραγωγής Γιάννης Κουλούρης
Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου παράστασης Μαρία Τσολάκη
Social Media – Διαφήμιση Renegade Media, ΒασίληςΖαρκαδούλας
Φωτογραφίες – trailer Χρήστος Συμεωνίδης
Σχεδιασμός αφίσας Όλγα Μαυρομμάτη
Σχεδίαση έντυπου υλικού Κάπα Εκδοτική
Επιμέλεια προγράμματος Θάλεια Γρίβα
Ηχολήπτης παράστασης Γιώργος Μιζήθρας
Φροντιστές παράστασης Τιγκράν Αμπραμιάν, Θάλεια Γρίβα
Υπεύθυνη θεάτρου Άννα Δοκοπούλου
Η μουσική σύνθεση που ακούγεται στην παράσταση “Βάκχες Resurrection” είναι του Γιώργου Μιζήθρα.
Οι ηχογραφήσεις για την παράσταση έγιναν στο flyinajar, με ηχολήπτη τον Φώτη Παπαθεοδώρου.
Συμπαραγωγή: Τεχνηχώρος
Παίζουν (αλφαβητικά): Μαριαλένα Ηλία, Βασίλης Μαγουλιώτης, Ηλίας Μουλάς, Γιάννης Νιάρρος, Χρήστος Πούλος-Ρένεσης, Λυδία Τζανουδάκη, Κώστας Φιλίππογλου, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης.
Μουσικοί επί σκηνής: Γιάννης Παπαδόπουλος (πιάνο-πλήκτρα), Δημήτρης Κλωνής (drums), Κώστας Πατσιώτης (κοντρα-μπάσο)
