«Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?)» (2026): Κριτική Ταινίας

✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης

Παρακολουθήσαμε την ταινία «Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?)» στην δημοσιογραφική της προβολή και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.

Από τις 26 Φεβρουαρίου 2026, η ταινία «Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?)» ξεκινάει να προβάλλεται στους κινηματογράφους από την FEELGOOD ENTERTAINMENT.

«Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?)»: Πληροφορίες – Υπόθεση ταινίας

Καθώς ο γάμος τους καταρρέει, ο Alex Novak (Will Arnett) αντιμετωπίζει τη μέση ηλικία και τον επικείμενο διαζύγιο, αναζητώντας νέο σκοπό στη κωμική σκηνή της Νέας Υόρκης, ενώ η Tess Novak (Laura Dern) αντιμετωπίζει τις θυσίες που έκανε για την οικογένειά τους. Έτσι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τη συν-ανατροφή των παιδιών, την ταυτότητα και το αν η αγάπη μπορεί να πάρει μια νέα μορφή.

Ο Alex, χαμένος και μελαγχολικός, βρίσκει διέξοδο τυχαία στο stand-up comedy, μετατρέποντας τον πόνο του διαζυγίου σε αδέξιο αλλά ειλικρινές υλικό σκηνής· από ένα αποτυχημένο open mic καταλήγει να παλεύει σοβαρά με τη νέα του ταυτότητα, δουλεύοντας επίμονα πάνω στα αστεία του. Η Tess, από την άλλη, πρώην αθλήτρια βόλεϊ που είχε φτάσει μέχρι την Ολυμπιακή ομάδα, είχε εγκαταλείψει την καριέρα της για την οικογένεια και τώρα επιχειρεί να επιστρέψει ως προπονήτρια, διεκδικώντας ξανά τον επαγγελματικό της χώρο. Γύρω τους κινείται ένα απολύτως πιεστικό σύμπαν φίλων και συγγενών — από τους εκκεντρικούς κολλητούς μέχρι τους γονείς του Alex — που αποτυπώνει με λεπτομέρεια τις ρωγμές, τις ζήλιες και τις μικρές τρυφερές στιγμές μιας παρέας που μεγαλώνει και αλλάζει.

Σκηνοθετικά, ο Bradley Cooper— μετά τα A Star Is Born και Maestro — παραδίδει την πιο ώριμη δουλειά του, επιλέγοντας έναν χαμηλότονο, σχεδόν νεορεαλιστικό τρόπο αφήγησης με μεγάλα μονοπλάνα, φυσικό ήχο και ερμηνείες που βασίζονται στη λεπτομέρεια της συμπεριφοράς και όχι στη δραματική επίδειξη. Παρότι η ταινία κινείται στον κόσμο των «προνομιούχων προβλημάτων» ενός ζευγαριού, χτίζει χαρακτήρες σύνθετους και αληθοφανείς, κάνοντας το γνώριμο θέμα του διαζυγίου να μοιάζει φρέσκο. Αν και η διαδρομή της Tess μένει ελαφρώς στη σκιά της πιο ενεργητικής πορείας του Alex, το αποτέλεσμα είναι μια ταινία που λειτουργεί υπόγεια: δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να παρατηρήσει. Και τελικά πετυχαίνει κάτι σπάνιο — να σε κάνει να νιώθεις ότι παρακολουθείς ανθρώπους που αλλάζουν μπροστά στα μάτια σου, χωρίς να ξέρεις τι θα αισθανθούν στο επόμενο λεπτό.

Πρέπει να το λήξουμε, έτσι; – Tess Novak (Laura Dern)

«Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?)»: Όταν ο γάμος κάνει παύση, ο έρωτας παίρνει ξανά φόρα!

Μετά από είκοσι χρόνια γάμου, πίστευε πως όλα ήταν στη θέση τους και ξαφνικά έρχεται μια παύση. Μια διάσταση. Ένα «τέλος» που δεν μοιάζει οριστικό, αλλά πονά σαν να είναι. Εκείνος αλλάζει σπίτι. Τα παιδιά μοιράζονται ανάμεσα στη μητέρα και τον πατέρα. Στη μέση, οι γονείς του – και μια μητέρα που, παραδόξως, δείχνει να αγαπά περισσότερο τη νύφη της. Οι ισορροπίες διαταράσσονται. Το έδαφος τρέμει. Και μέσα σε όλο αυτό, εκείνος συνειδητοποιεί πως δεν ξέρει καν πού είναι ο οδοντίατρός του. Γιατί εκείνη κανόνιζε τα πάντα. Μέχρι τότε σε όλους έμοιαζαν το τέλειο ζευγάρι!

Το μόνο που ξέρω, είναι οτι κάναμε δυο υπέροχα παιδιά! – Tess Novak

Και τότε, σχεδόν απρόσμενα, έρχεται στη ζωή του το stand up comedy. Όχι ως φιλοδοξία καριέρας, αλλά ως καταφύγιο. Ως ψυχοθεραπεία. Ως safe space. Πάνω στη σκηνή, μπορεί να πει όσα φοβάται να παραδεχτεί στον εαυτό του. Μπορεί να γελάσει με την ανασφάλειά του, με τη ζήλια του, με τις σκέψεις που τον βασανίζουν.

Είναι τρομακτικό, αλλά αγαπώ κάθε πλευρά του. Απλά ανυπομονώ να ανέβω στην σκηνή κάθε φορά! – Alex Novak (Will Arnett)

Μαθαίνει – ή νομίζει πως μαθαίνει – ότι η πρώην σύζυγός του ίσως τον απατά με κάποιον «καλύτερο»: πιο πετυχημένο, πιο γυμνασμένο, πιο εμφανίσιμο. Όλα, όμως, βρίσκονται στο μυαλό του. Σενάρια που γεννά η ανασφάλεια. Και εκείνος τα παίρνει, τα φουσκώνει, τα διακωμωδεί. «Δεν ξέρω τι κάνω!», λέει στα ίδια του τα παιδιά. Επινοεί απλά ιστορίες γιατί όλα γύρω του αλλάζουν. Χάνει τον κόσμο κάτω από τα πόδια του.

Δεν ήξερα οτι η ζωή σου είναι τόσο κακή! […] Πως βοηθάει να είσαι μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους που γελάνε με εσένα; – Marilyn (Christine Ebersole)

Από την άλλη, η Tess άφησε πίσω μια δυναμική καριέρα ως προπονήτρια για να στηρίξει τον ρόλο της ως μητέρα και σύζυγος, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τη φιλοδοξία και την επαγγελματική της ταυτότητα. Δεν ήταν εύκολο να αποχωριστεί κάτι που την όριζε και της έδινε αυτοπεποίθηση. Η διάσταση, όσο επώδυνη κι αν ήταν, της έδωσε ξανά χώρο να επιστρέψει σε αυτό που αγαπά και να διεκδικήσει μια νέα επαγγελματική ευκαιρία. Όπως και για εκείνον, έτσι και για την Tess, η απόσταση λειτούργησε ως ανάσα· μια ευκαιρία να επανασυνδεθεί με τον εαυτό της και να κάνει κάτι ουσιαστικό και για την ίδια.

Κάπου εκεί, μέσα στη σύγχυση και την απόσταση, συμβαίνει το απρόσμενο. Ξαναβρίσκονται. Κρυφά. Ζουν τον έρωτά τους σαν να είναι οι δυο τους απέναντι στον κόσμο. Σαν να είναι η αρχή. Εκείνος βιώνει για πρώτη φορά μια εξωσυζυγική σχέση – με τη γυναίκα του. Το βρίσκει τρομακτικό. Αλλά το απολαμβάνει. Είναι σαν να ξανασυστήνονται. Χωρίς ρόλους. Χωρίς τα «πρέπει» του γάμου. Μόνο δύο άνθρωποι που επιλέγουν ο ένας τον άλλον.

Αναρωτιούνται: ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα; Ή μήπως η βεβαιότητα σκοτώνει την επιθυμία; Μήπως αυτό που χάνεται δεν είναι το συναίσθημα, αλλά η αίσθηση της επιλογής; Σιγά-σιγά αρχίζουν να δείχνουν ξανά ευτυχισμένοι. Οι φίλοι τους το παρατηρούν. Τους ζηλεύουν. Κάποιοι σκέφτονται πως ίσως η ευτυχία κρύβεται τελικά σε έναν χωρισμό. Ο κολλητός του τού λέει: «Δείχνεις ευτυχισμένος. Είχα καιρό να σε δω έτσι. Είσαι έμπνευση για μένα». Κι όμως, η αλήθεια δεν είναι τόσο απλή.

Δώσε στον εαυτό σου την πολυτέλεια να νιώσει αυτό που νιώθει, αφιλτράριστα! – Marilyn

Είκοσι χρόνια γάμου και σχεδόν οκτώ χρόνια γνωριμίας, αρραβώνα και σχέσης δεν οδηγούν ξαφνικά σε ένα τέλμα χωρίς λόγο. Κάπου στην πορεία, οι δυο τους έπαψαν να αναρωτιούνται αν κάνουν ο ένας τον άλλον ευτυχισμένο. Ίσως γιατί θεωρούσαν την παρουσία δεδομένη. Και κάπου εκεί, παράδοξα, νοσταλγούνε τους καυγάδες. Τους καυγάδες τους! Γιατί οι καυγάδες ήταν ζωντανοί. Ήταν απόδειξη ότι κάτι υπήρχε ακόμη. Και ήταν αποκλειστικά δικοί τους. Μόνο οι δυο τους.

Στο τέλος – ή μάλλον στη νέα αρχή – καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα λιγότερο ρομαντικό αλλά πιο αληθινό: μια σχέση δεν είναι για να σε κάνει μόνο ευτυχισμένο. Είναι για να βρεις κάποιον με τον οποίο θα αντέχεις και τη δυστυχία. Κάποιον που θα στέκεται δίπλα σου όταν όλα γκρεμίζονται. Γιατί το να είσαι δυστυχισμένος μόνος είναι βάρος. Το να είσαι δυστυχισμένος μαζί με κάποιον που σε κρατά, είναι συντροφικότητα.

Μαζί στα εύκολα, μαζί και στα δύσκολα.
Μαζί σε όλα.

Θέλω να είμαι δυστυχισμένος μαζί σου. Ας είμαστε δυστυχισμένοι μαζί! […] Ήμουν δυστυχισμένος μέσα στο γάμο μας. Δεν ήμουν δυστυχισμένος με τον γάμο μας! – Alex Novak

Είδος: Drama / Comedy
Σκηνοθεσία: Bradley Cooper
Σενάριο: Bradley Cooper, Will Arnett & Mark Chappell (screenplay) Will Arnett, Mark Chappell & John Bishop (story)
Πρωταγωνιστούν: Will Arnett, Laura Dern, Bradley Cooper, Ciarán Hinds, Amy Sedaris, Sean Hayes

Πηγή: Allaboutarts.gr