«Πρόσεχε ποιόν σκοτώνεις»: Κριτική Παράστασης
✒️ Γράφει: Σωτήρης Σουλούκος & Ιωάννης Αρμυριώτης
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Πρόσεχε ποιόν σκοτώνεις» στο Θέατρο Πειραιώς 131 και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
Το νέο έργο των Παπαθανασίου–Ρέππα «Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις!» τοποθετείται σε έναν κομψό αλλά υπόγεια ταραγμένο μικρόκοσμο, στις αρχές της δεκαετίας του ’50, σ’ ένα σπίτι στον Πόρο. Η νεαρή Λένα Δροσίνου προσκαλεί φίλους, ζευγάρια και συγγενείς για διακοπές, όμως πίσω από τις ευγενικές χειραψίες κρύβονται οικονομικά βάρη, παλιοί έρωτες, κρυφές φιλοδοξίες και προδοσίες που δεν θάφτηκαν ποτέ. Ο καθένας κουβαλά κάτι από το παρελθόν του πολέμου και όλοι συνδέονται με δεσμούς αγάπης, ανάγκης ή συμφέροντος – με μόνο σταθερό παρατηρητή την αινιγματική οικονόμο Μαργαρίτα.
Η ατμόσφαιρα ανατρέπεται όταν μια απόπειρα φόνου και δύο πραγματικά πτώματα διακόπτουν την επίπλαστη ηρεμία. Οι φιλίες θολώνουν, οι υποψίες θεριεύουν κι ένα ερώτημα βαραίνει το καλοκαιρινό σκηνικό: γίνεται ο δολοφόνος να είναι ένας από τους ίδιους; Ή κάποιος εξωτερικός παρεισφρέει σε αυτό το κλειστό περιβάλλον για να λογαριαστεί με το παρελθόν; Με χιούμορ, σασπένς και ανατροπές, το έργο υφαίνει μια ιστορία όπου όλοι μοιάζουν υπεράνω υποψίας – άρα ιδανικοί για το τέλειο έγκλημα.
Τι σκέφτεσαι Μίμη; – Φωφώ (Φωτεινή Ντεμίρη)
Τίποτα το συγκεκριμένο. Ελπίζω η σφαίρα να εξοστρακίστηκε! – Μίμης (Αλέξανδρος Αντωνόπουλος)
Μίμη! Όσο περνάει η ώρα και κατακάθονται οι εντυπώσεις όλο και πιο πολύ πιστεύω η σφαίρα δεν βρέθηκε εδώ μέσα καταλάθος! […] Μίμη άκουσε με! Η σφαίρα δεν βρέθηκε εδώ πέρα καταλάθος. Αυτός που πυροβόλησε είχε στόχο να σκοτώσει τη Λένα… – Φωφώ
«Πρόσεχε ποιόν σκοτώνεις»: Έγκλημα, πάθη και παλιά μυστικά. Ένα αριστουργηματικό αστυνομικό θεατρικό!
Η μουσική έναρξη είναι πραγματικά μαγευτική· σε μεταφέρει αμέσως σε ένα τοπίo που θυμίζει ελληνικό νησί, σαν να ακούς από κοντά το κύμα και τους γλάρους να πετούν από πάνω σου. Ένα σκηνικό τόσο λιτό, κι όμως τόσο εύστοχα στημένο, που σε βάζει κατευθείαν μέσα στην ατμόσφαιρα της ιστορίας. Οι παύσεις, άλλοτε μυστηριώδεις κι άλλοτε ανατριχιαστικές, σε συνδυασμό με τη σκοτεινή μουσική και τους ιδιαίτερους φωτισμούς, δημιουργούν μια αίσθηση ότι βρίσκεσαι κι εσύ επί σκηνής, σαν ένας ακόμη ντετέκτιβ που παρακολουθεί τα γεγονότα και προσπαθεί να φτάσει στην αλήθεια.
Μια σφαίρα στο τζάμι, μια απόπειρα δολοφονίας και δύο πτώματα. Μια παλιά ιστορία από τα χρόνια της κατοχής έρχεται στην επιφάνεια, με τη Λένα αιχμάλωτη της Gestapo και την ανιδιοτελή αγάπη και αφοσίωση προς τους συντρόφους της να ρίχνει φως στο παρελθόν. Γύρω της, μια ολόκληρη παρέα ανθρώπων γεμάτη καλά κρυμμένα μυστικά και ανομολόγητους πόθους, που αποκαλύπτονται σιγά σιγά, με τρόπο που σε κρατά σε αγωνία μέχρι το τέλος. Δύο θείοι που ίσως λειτουργούν ως ντετέκτιβ και μια υπόθεση όπου κυριολεκτικά όλοι μπορεί να είναι ένοχοι. Το έργο είναι ένα αριστοτεχνικά στημένο αστυνομικό θεατρικό, δημιουργία δύο εξαιρετικά ταλαντούχων δημιουργών, του Θανάση Παπαθανασίου και του Μιχάλη Ρέππα. Το μυαλό τους, η φαντασία τους και ο τρόπος που πλέκουν την πλοκή προκαλούν θαυμασμό· οι ιδέες τους δεν είναι απλώς πρωτότυπες, είναι αξιοθαύμαστες και ζηλευτές.
Φωφώ, πρέπει να το ελέγξεις αυτό το πάθος που έχεις για τα αστυνομικά. Όταν κάποιος έχει διαβάσει τόσα πολλά αστυνομικά, όσα εσύ, καταλήγει να διαβάζει το ίδιο αστυνομικό ξανά και ξανά. Που έχει πάντα την ίδια απάντηση! Ποιος είναι ο εγκληματίας; O πιο απίθανός! Δεν έχει σημασία ποιος, δεν έχει σημασία γιατί. Αυτός το έκανε! – Μίμης
Τα κοστούμια είναι απλά καθηλωτικά: κομψά, λαμπερά, δουλεμένα με φινέτσα, με τα φορέματα ειδικά να ξεχωρίζουν για την ακρίβεια και το γούστο τους, απόλυτα ταιριαστά στην εποχή που εκτυλίσσεται η πλοκή. Η σκηνοθεσία είναι προσεγμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, οι διάλογοι ζωντανοί και ατμοσφαιρικοί, η υπόθεση κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ τα σκηνικά δένουν αρμονικά με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία. Το σύνολο όλων των παραπάνω, στέκεται ισάξια δίπλα σε κλασικά έργα μυστηρίου και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις ιστορίες της αξεπέραστης Αγκάθα Κρίστι. Πρόκειται για μια παράσταση όπου όλα συνεργούν —μουσική, φωτισμοί, κουστούμια, διάλογοι και σκηνοθετική ματιά— ώστε να γεννηθεί μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και κομψότητας που σε καθηλώνει από την αρχή ως το τέλος.
Μίμη αυτά είναι τα προφανή. Aποκλείεται να είναι αυτή! – Φωφώ
Ναι, για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Στα αστυνομικά και στα θεατρικά πράγματι οι συνήθεις ένοχοι αποκλείονται. Στην ζωή όμως συνήθως οι προφανείς ένοχοι είναι και οι αληθινοί ένοχοι. – Μίμης
«Πρόσεχε ποιόν σκοτώνεις»: Κανείς δεν είναι τόσο αθώος όσο φαίνεται!
Οι ερμηνείες των ηθοποιών αναδεικνύουν την παράσταση, όπως και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της· από τη σκηνοθεσία και τα σκηνικά, μέχρι τη μουσική και το ρυθμό της ιστορίας.
Στον ρόλο της θείας Φωφώς, η Φωτεινή Ντεμίρη παραδίδει πραγματικό ρεσιτάλ υποκριτικής. Με την ευφυΐα και τη χαρακτηριστική της σπιρτάδα, δίνει ζωή σε μια γυναίκα που έχει περάσει ώρες ατελείωτες διαβάζοντας αστυνομικές ιστορίες και νιώθει πως τα ξέρει όλα. Περίεργη, διεισδυτική και πάντα έτοιμη να βγάλει τα δικά της συμπεράσματα, γίνεται ο καταλύτης των εξελίξεων, ο άνθρωπος που, χωρίς να το επιδιώκει, κινεί τα νήματα της πλοκής. Η φυσικότητα με την οποία αποδίδει τον ρόλο είναι εντυπωσιακή. Δεν προσπαθεί να κάνει τον θεατή να γελάσει — απλώς το καταφέρνει, μέσα από τον αυθορμητισμό, τις εκφράσεις και την ειλικρίνεια της ερμηνείας της. Έχει το σπάνιο χάρισμα να γεμίζει τη σκηνή με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Μια παρουσία φωτεινή, ζεστή, με ρυθμό και αμεσότητα που κερδίζει αβίαστα το κοινό.
Δίπλα της, ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, ως Μίμης Δαμιανός, αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την ωριμότητα και τη σκηνική του εμπειρία. Κινείται με άνεση ανάμεσα στο χιούμορ και τη σοβαρότητα, δίνοντας υπόσταση σ’ έναν χαρακτήρα που ισορροπεί ανάμεσα στον αυθορμητισμό και τη λογική. Με καθαρή άρθρωση, σωστό μέτρο και έλεγχο του ρυθμού, χτίζει έναν ρόλο που δεν περνά απαρατήρητος. Οι σκηνές του με τη Φωτεινή Ντεμίρη είναι από τις πιο απολαυστικές στιγμές της παράστασης· έχουν ζωντάνια, σωστό timing και αυθεντική χημεία. Οι δύο ηθοποιοί επικοινωνούν με βλέμματα και παύσεις περισσότερο απ’ ό,τι με λόγια, προσφέροντας γέλιο που γεννιέται από την αλήθεια και όχι από το επιτήδευμα. Είναι ένα δίδυμο που κουμπώνει τέλεια, δίνοντας ρυθμό και ζεστασιά σε ολόκληρο το έργο.
Η Άννα Μενενάκου, ως Ρίκα Βλαστού, εντυπωσιάζει με μια ερμηνεία που αγγίζει τον απόλυτο ρεαλισμό. Κάθε της κίνηση και λέξη μοιάζει αληθινή, σαν να μη “παίζει” αλλά να ζει τον ρόλο. Πείθει απόλυτα ως πιωμένη, με αλήθεια που σε καθηλώνει και χιούμορ που ρέει φυσικά. Ταλαντούχα και γοητευτική, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον σε κάθε σκηνή. Η παρουσία της γεμίζει τη σκηνή — αυθόρμητη, ζωντανή, καθηλωτική.
Σαν ένα κακόγουστο αστυνομικό μου φαίνεται αυτό που ζούμε. Η μόνη σκέψη που κάνω είναι οτι όλος αυτός είναι ένας εφιάλτης. Και μετά σκέφτομαι οτι σε όλα αυτά τα αστυνομικά, υπάρχει πάντα μια γυναίκα πάντα που λέει αυτή τη φράση – Ρίκα (Άννα Μενενάκου)
Η Δανάη Τάγαρη, στον ρόλο της πλούσιας και ελαφρώς ψιλομύτας Τζίνης Λαμπροπούλου, ξεχωρίζει για τη λεπτότητα και το μέτρο της. Παίζει με το βλέμμα, τη φωνή και τις σιωπές, χωρίς να καταφεύγει στην ευκολία της υπερβολής. Η αποστασιοποίηση που επιλέγει — αυτή η διακριτική ειρωνεία που διακρίνει τον χαρακτήρα της — γίνεται πηγή γέλιου. Είναι από τις ερμηνείες που δείχνουν εμπειρία, αλλά και αίσθηση χιούμορ.
Ο Δημήτρης Γκουτζαμάνης, ως Γιώργος Γαζής, κινείται με ακρίβεια και καθαρότητα. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει· αντίθετα, χτίζει τον ρόλο του βήμα βήμα, με σταθερές κινήσεις και προσεγμένο ρυθμό. Υποδύεται έναν απλό, καθημερινό δικηγόρο που άλλοτε προσγειώνει και άλλοτε απογειώνει την ιστορία, ανάλογα με τη στιγμή. Είναι μια ερμηνεία ισορροπημένη, χωρίς φωνές, αλλά γεμάτη παρουσία.
Ο Μανώλης Κλωνάρης, υποδύεται τον Τόμυ Μακρυγιάννη και φέρνει στη σκηνή έναν χαρακτήρα δύσκολο: απόμακρο, σχεδόν αντιπαθητικό, με κάτι απροσδιόριστα σκοτεινό. Ο Μακρυγιάννης χειρίζεται τον ρόλο με ευαισθησία· δεν τον βαραίνει, ούτε τον εξευτελίζει. Αφήνει να φανεί το υπόστρωμα πίσω από τη σκληρότητα, μια εσωτερική ένταση που υποδηλώνει περισσότερα απ’ όσα λέγονται.
Ο Γιάννης Σίντος, ως Λεωνίδας, είναι το πιο τρυφερό πρόσωπο της ιστορίας. Ο ερωτευμένος νέος, που παλεύει ανάμεσα στην αθωότητα και την αμφιβολία, αποκτά μέσα από την ερμηνεία του βάθος και ειλικρίνεια. Ο Σίντος επιλέγει να κρατήσει χαμηλούς τόνους, κι αυτό λειτουργεί υπέρ του. Δημιουργεί έναν χαρακτήρα αναγνωρίσιμο, σχεδόν καθημερινό, που συγκινεί ακριβώς γιατί δεν προσπαθεί να συγκινήσει.
Η Δανάη Παππά, ως Λένα Δροσίνου, φέρνει φρεσκάδα και ενέργεια στη σκηνή. Είναι αυθόρμητη, εκφραστική και διατηρεί έναν φυσικό ρυθμό που κάνει κάθε σκηνή της να ρέει. Έχει θεατρική παρουσία και σκηνικό ένστικτο· ξέρει πότε να αφήσει χώρο στους άλλους και πότε να τραβήξει το βλέμμα πάνω της.
Τέλος, η Μαρία Φιλίππου, στον ρόλο της Μαργαρίτας, αποδεικνύει για ακόμη μια φορά την εμπειρία και τη δεξιοτεχνία της στην κωμωδία. Με λιτότητα και μέτρο, χωρίς ίχνος επιτήδευσης, σκορπίζει γέλιο με την απλότητα και τη ζεστασιά της. Είναι η παρουσία που “δένει” το σύνολο — η φωνή της οικειότητας που κάνει το κοινό να νιώθει πως βρίσκεται ανάμεσα σε γνώριμους ανθρώπους.
Μετανιώνω Λένα. Κάποιες φορές ευχόμουν να βγει από τη μέση και να γυρίσει ο Λεωνίδας σε εμένα. – Ρίκα
Κάποιος άλλος φροντίζει για αυτό αλλά κάνει λάθη. Θανάσιμα λάθη! – Λένα (Δανάη Παππά)
Μην λες τέτοια λόγια… – Ρίκα
Κάποιος με κυνηγάει δεν το βλέπεις; Ο θάνατος μου έρχεται. Το νιώθω. – Λένα
Η παράσταση στηρίζεται σε μια σειρά από ερωτήματα που μοιάζουν απλά, αλλά κρύβουν βάθος: Τι γίνεται όταν δεν είμαστε αυτό που δείχνουμε ή λέμε πως είμαστε; Μπορεί το τέλειο έγκλημα να εξιχνιαστεί; Και τελικά, πόσο αθώοι είμαστε;
Μέσα από συνεχείς ανατροπές, το έργο συνδυάζει το μυστήριο με το κωμικό στοιχείο, κρατώντας τον θεατή σε συνεχή εγρήγορση. Οι διάλογοι έχουν ρυθμό, οι σκηνές ρέουν με φυσικότητα και το σασπένς εναλλάσσεται με το γέλιο με δεξιοτεχνία.
Η θεατρική παράσταση «Πρόσεχε ποιόν σκοτώνεις» είναι μια καλοστημένη, έξυπνη κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων. Οι ηθοποιοί λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένο σύνολο, το γέλιο προκύπτει αυθόρμητα και η ατμόσφαιρα της παράστασης παραμένει ζωντανή μέχρι την τελευταία στιγμή. Ένα έργο που συνδυάζει το μυστήριο, το χιούμορ και τη λεπτή κοινωνική παρατήρηση με τρόπο απολαυστικό — και που μας θυμίζει πως, στο τέλος, κανείς δεν είναι ποτέ τόσο αθώος όσο φαίνεται. Μια παράσταση 90 λεπτών, όπου κάθε σκηνή φέρνει μια νέα ανατροπή, ανατρέποντας διαρκώς ό,τι πιστεύεις για το ποιος είναι ο δολοφόνος.
Ναι αυτά δεν συμβαίνουν ούτε στα αστυνομικά μυθιστορήματα. Αν και υπάρχει και ένα: η μπαλαρίνα ήταν ένοχη! – Φωφώ
Άστα τα μυθιστορήματα που έχεις διαβάσει γιατί τώρα νομίζω ότι ήρθε η ώρα να γράψεις το δικό σου αστυνομικό! – Μίμης
Τι λες; – Φωφώ
Ναι, ναι, να γράψεις το δικό σου αστυνομικό και ξέρω την υπόθεση. Μη σου πω πως ξέρω και τον τίτλο! – Μίμης
Και ποιος είναι ο τίτλος; – Φωφώ
Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις– Μίμης
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο + Σκηνοθεσία : Θανάσης Παπαθανασίου + Μιχάλης Ρέππας
Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου
Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης
Φωτισμοί : Χρήστος Τζιόγκας
Βοηθός σκηνοθέτη : Βίκυ Πάστρα
Φωτογραφίες παράστασης : Γιώργος Καλφαμανώλης
Διεύθυνση καλλιτεχνικού προγραμματισμού & επικοινωνίας: Ελίνα Λαζαρίδου lazaridou@a-th.gr
Τμήμα Επικοινωνίας: Όλγα Κομνηνού okomninou@a-th.gr Ιωάννα Ζοζέφα Πέγκου izpegkou@a-th.gr
Δημόσιες Σχέσεις: Μαργαρίτα Μαρμαρά mmarmara@dpgroup.gr
Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα
Πρωταγωνιστούν (με αλφαβητική σειρά): Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Δημήτρης Γκουτζαμάνης, Μανώλης Κλωνάρης, Άννα Μενενάκου, Φωτεινή Ντεμίρη, Δανάη Παππά, Δανάη Τάγαρη, Γιάννης Σίντος, Μαρία Φιλίππου.
Διάρκεια παράστασης: 120’ (με διάλειμμα)
Ημέρες & Ώρες παραστάσεων: Πέμπτη και Παρασκευή: 21:00 / Σάββατο 18:00 και 21:00 / Κυριακή : 20:00
Εισιτήρια: more.com, στο τηλεφωνικό κέντρο των Αθηναϊκών Θεάτρων 211.1000.365 και στο ταμείο του θεάτρου Αλίκη, Αμερικής 4, Aθήνα, Τ 2103210021.
Για Ομαδικές Κρατήσεις: Κώστας Μπάλτας & Γιώτα Καραίσκου 211- 1026277 & 210-2117240 (εσωτ: 305), Δευτ- Παρ : 10:00 -19:00.
E-mail τμήματος Ομαδικών κρατήσεων: reservations@a-th.gr
Θέατρο Πειραιώς 131 Γκάζι – Αθήνα, Τηλέφωνο : 210-3450922
