«Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή»: Κριτική Παράστασης
Παρακολουθήσαμε την επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή» στο Θέατρο Βρετάνια και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από αυτήν την ανασκόπηση.
✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Επίσημη πρεμιέρα πραγματοποίησε η θεατρική παράσταση «Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή» στο «Θέατρο Βρετάνια» το βράδυ της Δευτέρας 16 Δεκεμβρίου, με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς να δίνουν το παρών.
Η παράσταση «Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή», σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, προσφέρει μια μοναδική θεατρική εμπειρία που συνδυάζει το χιούμορ με τον προβληματισμό, το συναίσθημα με τη σάτιρα. Η πολυβραβευμένη δραματική κωμωδία της Sarah Ruhl ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Θέατρο Βρετάνια, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που συναρπάζει το κοινό.
Το Έργο: Ένας ύμνος στη σύνδεση και την κατανόηση
Το έργο εκτυλίσσεται στη Βικτωριανή Νέα Υόρκη, στα τέλη του 19ου αιώνα, μια εποχή που η πρόοδος της τεχνολογίας έρχεται σε αντιπαράθεση με την συντηρητική κοινωνία. Ο κεντρικός χαρακτήρας, Δρ. Γκίβινγκς, επινοεί τον ηλεκτρικό δονητή ως θεραπευτική συσκευή για την υστερία, αποκαλύπτοντας τις καταπιεσμένες επιθυμίες και τα αδιέξοδα των ηρώων. Η Sarah Ruhl, με λεπτό χιούμορ και τρυφερότητα, υφαίνει μια ιστορία αγάπης, σεξουαλικότητας και αυτογνωσίας, κάνοντας παράλληλα έναν καθρέφτη για τη σύγχρονη κοινωνία.
Ερμηνείες που ξεχωρίζουν
Η Γαλήνη Χατζηπασχάλη είναι το απόλυτο σημείο αναφοράς της παράστασης. Με έναν εξαιρετικό συνδυασμό αυθορμητισμού, αμεσότητας και χιούμορ, ενσαρκώνει έναν χαρακτήρα αφελή αλλά γοητευτικό, καθηλώνοντας το κοινό με κάθε ατάκα της. Κάθε στιγμή που βρίσκεται στη σκηνή είναι γεμάτη ζωντάνια και κωμική ιδιοφυΐα.
Αξιοσημείωτη είναι και η ερμηνεία της Κωνσταντίνας Κλαψινού, η οποία αποδίδει τις κωμικές σκηνές – ιδιαίτερα εκείνες των «θεραπειών» – με αξιοθαύμαστη φυσικότητα και γέλιο που ξεσηκώνει την αίθουσα.
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης φέρνει τη γνώριμη σκηνική του δύναμη, ερμηνεύοντας τον Δρ. Γκίβινγκς με μια ισορροπία επιστημονικής σοβαρότητας και ανθρώπινης αδεξιότητας, ενώ το υπόλοιπο καστ – Δημήτρης Σαμόλης, Δημήτρης Δεγαΐτης, Ελευθερία Μπενοβία και Δανάη Ομορεγκιέ – συμπληρώνει αρμονικά το σύνολο, δίνοντας ζωή σε χαρακτήρες που ισορροπούν ανάμεσα στο κωμικό και το συγκινητικό.
Σκηνοθεσία και Σκηνικά
Η σκηνοθετική ματιά του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη αξιοποιεί πλήρως το κείμενο, αποδίδοντας με λεπτότητα και σαφήνεια τις διαστάσεις των χαρακτήρων και τη θεματολογία του έργου. Ο διαχωρισμός της σκηνής σε δύο χώρους – το ιατρείο και το σαλόνι – είναι μια ιδιαίτερα έξυπνη επιλογή που ενισχύει την αίσθηση του «διπλανού δωματίου» και δημιουργεί ενδιαφέρουσα κινηματογραφική ροή στην αφήγηση.
Τα κοστούμια αποπνέουν τη γοητεία της Βικτωριανής εποχής, με πλούσιες λεπτομέρειες που μεταφέρουν το κοινό στην εποχή των κορσέδων, ενώ το φωτιστικό και μουσικό μοτίβο ενισχύουν τη νοσταλγική αλλά και ειρωνική διάθεση της παράστασης.
Μια παράσταση που προκαλεί σκέψη και γέλιο
Η παράσταση κατορθώνει να ισορροπήσει το κωμικό με το δραματικό στοιχείο. Με φόντο τη Βικτωριανή εποχή, μιλάει για ζητήματα που παραμένουν διαχρονικά: την αγάπη, τη σεξουαλικότητα, την τεχνολογία και την ανάγκη για σύνδεση. Η Sarah Ruhl δεν κοροϊδεύει τους χαρακτήρες της, αλλά τους προσεγγίζει με τρυφερότητα, προτρέποντάς μας να επανεξετάσουμε τις δικές μας βεβαιότητες.
Μειονεκτήματα
Ένα σημαντικό σημείο που προβληματίζει αφορά τη διάταξη των θέσεων στον εξώστη του θεάτρου. Ενώ η πρώτη σειρά του εξώστη (σειρά 17) προσφέρει ικανοποιητική θέαση και θεωρείται προνομιούχα, οι επόμενες σειρές παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα ορατότητας. Η θέαση από τις πίσω σειρές είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, γεγονός που μειώνει αισθητά την εμπειρία για τους θεατές. Σε μια τόσο προσεγμένη και ποιοτική παραγωγή, τέτοιες ατέλειες αποτελούν απαράδεκτη αντιμετώπιση προς το κοινό, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη τις υψηλές τιμές των εισιτηρίων. Η μέριμνα για καλύτερη εξυπηρέτηση και ισότιμη θέαση από όλες τις θέσεις είναι ένα ζήτημα που αξίζει να εξεταστεί σοβαρά.
Το «Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή» είναι μια παράσταση που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς. Είναι αστεία, τολμηρή και βαθιά ανθρώπινη, με εξαιρετικές ερμηνείες και σκηνοθετική αρτιότητα. Παρά τα μικρά τεχνικά ζητήματα, η συνολική εμπειρία είναι καθηλωτική, προσφέροντας γέλιο και προβληματισμό σε ίσες δόσεις.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Φροντιστήριο – κοστούμια: Βασιλική Τσιλιγκρού
Βοηθός σκηνοθέτη: Άρτεμις Δούρου
Βοηθός Μουσικού: Ιόλη Σιφονίου
Art work: Μάικ Ραφαήλ
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή, Δομνίκη Μητροπούλου
Trailer παράστασης: Χρήστος Συμεωνίδης
Επικοινωνία – προβολή: Μαρκέλλα Καζαμία, 6946507792
Παίζουν: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Γαλήνη Χατζηπασχάλη
Δημήτρης Σαμόλης
Κωνσταντίνα Κλαψινού
Δημήτρης Δεγαίτης
Ελευθερία Μπενοβία
Δανάη Ομορεγκιέ Νεάνθη
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Θεατρικές Επιχειρήσεις Κάρολου Παυλάκη
