«Straight White Men»: Κριτική Παράστασης

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Straight White Men» στο Θέατρο Μικρό Χορν και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από αυτήν την ανασκόπηση.

✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης

Η ιδιόρρυθμη κωμωδία «Straight White Men», γραμμένη από την  Αμερικανίδα δραματουργό και σκηνοθέτη Young Jean Lee, με ρίζες στην Νότια Κορέα, σε σκηνοθεσία της Κίρκης Καραλή, που παρουσιάζεται στη σκηνή του θεάτρου Μικρό Χορν ολοκληρώνει τον κύκλο της το Σάββατο 18 Ιανουαρίου.

Η παράσταση «Straight White Men» αποτελεί μια απολαυστική και συνάμα ανατρεπτική εξερεύνηση των σύγχρονων κοινωνικών δομών.

Η Young Jean Lee, με ρίζες από τη Νότια Κορέα, χρησιμοποιεί το ειρωνικό χιούμορ και τη σάτιρα για να φωτίσει τις αιώνιες αλήθειες που καθορίζουν τη ζωή των λευκών ετεροφυλόφιλων ανδρών στον Δυτικό κόσμο.

Η σκηνική εκδοχή της Κίρκης Καραλή αναδεικνύει την ανησυχία της Lee για τα προνόμια που, ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνονται ευλογίες, συχνά γίνονται αφόρητα βάρη. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκονται τρεις ηρωικοί άνδρες και ένας λιγότερο ηρωικός, προσφέροντας ένα πλούσιο ψυχολογικό πορτρέτο των λευκών ετεροφυλόφιλων ανδρών της μεσαίας τάξης.

Με μαεστρία, η Lee εξετάζει τι ορίζει το προνομιούχο αρσενικό: τα χρήματα, τη φήμη, τη μόρφωση, τους επαγγελματικούς χειρισμούς, ή τα στερεότυπα αρσενικά χαρακτηριστικά που αναγνωρίζουμε από παιδιά και αντιμετωπίζουμε στην ενήλικη ζωή μας. Το έργο εγείρει κρίσιμα ερωτήματα: Πώς επηρεάζει η πατριαρχική κοινωνία τους ίδιους τους άνδρες που γεννήθηκαν μέσα σε αυτήν; Τι συμβαίνει όταν ένας λευκός ετεροφυλόφιλος άνδρας δεν μπορεί να αντέξει το βάρος των κοινωνικών προσδοκιών;

Η σκηνοθεσία της Καραλή, ευρηματική και ευαίσθητη, αναδεικνύει τις λεπτές αποχρώσεις του χιούμορ και της ειρωνείας, φέρνοντας τους θεατές κοντά στους χαρακτήρες και τις συγκρούσεις τους. Με τη συνδρομή δύο μελών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, στο κομμάτι της αφήγησης, το έργο μας προτρέπει να συναισθανθούμε και να αγαπήσουμε τους πρωταγωνιστές, κατανοώντας τις πιέσεις που δέχονται.

Η παράσταση «Straight White Men» δεν παρέχει εύκολες απαντήσεις. Αντιθέτως, θέτει καίρια ερωτήματα σχετικά με το τι είναι φυσιολογικό. Οι χαρακτήρες παλεύουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις κοινωνικές προσδοκίες και τις προσωπικές τους επιθυμίες, προκαλώντας το κοινό να σκεφτεί αν είναι φυσιολογικό να αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τους ρόλους που μας έχουν δοθεί ή αν πρέπει να επαναπροσδιορίζουμε συνεχώς την ταυτότητά μας.

Η παράσταση καταφέρνει να γεφυρώσει την κωμωδία με τη βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση, προσφέροντας μια πολυεπίπεδη εμπειρία. Η ανάλυση των κοινωνικών στερεοτύπων και η αναζήτηση της αυτοπραγμάτωσης καθιστούν την παράσταση ένα έργο που προξενεί σκέψεις και προβληματισμούς, αφήνοντας το κοινό να αναλογιστεί την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας.

Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.

Η ιστορία: Χριστούγεννα. Η ημέρα των μικρών και μεγάλων οικογενειακών συναθροίσεων, της αγάπης, της εξομολόγησης, της αγκαλιάς, του τσακωμού και των αποκαλύψεων. Τρία αδέλφια, ο Άρης (Θοδωρής Αντωνιάδης), ο μεγαλύτερος, με πολλές δυνατότητες που όμως σ’ αυτή τη φάση ασχολείται με το νοικοκυριό, ο Ανδρέας (Αλέξανδρος Πέρρος), ο μεσαίος, φρεσκοχωρισμένος, χρηματιστής, που ζει τον περισσότερο καιρό στο Λονδίνο, και ο Σπύρος (Γιάννης Ποιμενίδης), ο μικρότερος, καθηγητής και επιτυχημένος συγγράφεας, περνούν τις άγιες ημέρες, στο σπίτι του πατέρα τους, του Γιώργου (Κώστας Ξυκομηνός). Μιλούν, διαφωνούν, τρώνε, χαίρονται, χορεύουν, αλληλοειρωνεύονται, τσακώνονται και τελικά καταλήγουν να ευλογούν τα γένια τους. Τα προνόμιά τους. Την τύχη τους. Όλοι εκτός από έναν. Τον λιγότερο δεκτικό στις επιταγές της πατριαρχίας. Στην έναρξη της παράστασης, η υποδοχή των θεατών γίνεται από δύο μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Η συγγραφέας τους δίνει το δραματουργικό χώρο, ώστε να συσχετίζονται με το βασικό μέρος του έργου, χωρίς να εμπλέκονται άμεσα. Μας καλεί να παρακολουθήσουμε, μαζί τους, τα πλάσματα με την ταμπέλα “straight white men”, με την ελπίδα να τα κατανοήσουμε. Κι αν, ανάμεσα στις πράξεις του έργου, αισθανθούν την άνεση να μοιραστούν μαζί μας και σκέψεις απ’ τον δικό τους κόσμο –  εκεί που τα προνόμια φανερά λιγοστεύουν και οφείλεις να είσαι γενναίος για να πας παρακάτω – έχει καλώς.  Στο πλαίσιο μιας οικογενειακής κωμωδίας, αυτό που προκύπτει – όπως πάντα αυτό προκύπτει σε τέτοιες στιγμές – είναι μια μικρή τραγωδία: η υπαρξιακή κρίση ενός νέου ανθρώπου – ακόμη κι ενός άντρα – μέσα στη σημερινή, ασφυκτικά πατριαρχική, κοινωνία μας. 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Ταυτότητα παράστασης

Συγγραφέας: Young Jean Lee
Απόδοση – Μετάφραση: Κίρκη Καραλή – Λητώ Τριανταφυλλίδου (Ζουρ Φιξ)
Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή
Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου
Κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη
Φωτισμοί: Κώστας Τριανταφύλλου
Επιμέλεια κίνησης: Μελίνα Νάτσιου
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Τζίμκα
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Καλφαμανώλης
Διεύθυνση Επικοινωνίας \: Ελίνα Λαζαρίδου
Τμήμα Επικοινωνίας: Ειρήνη Τσίκα
Social Media: Μαργαρίτα Μαρμαρά
Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα

Πρωταγωνιστούν (αλφαβητικά): Θοδωρής Αντωνιάδης, Θέμης Θεοχάρογλου (Holly Grace), Μελίνα Νάτσιου, Κώστας Ξυκομηνός, Αλέξανδρος Πέρρος, Γιάννης Ποιμενίδης