«ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΙΤΙ (VERITY)» (2026): Κριτική Ταινίας
✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Παρακολουθήσαμε την ταινία «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΙΤΙ (VERITY)» στην δημοσιογραφική της προβολή και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
Από τις 1 Οκτωβρίου 2026, η ταινία «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΙΤΙ (VERITY)» ξεκινάει να προβάλλεται στους κινηματογράφους από την FEELGOOD ENTERTAINMENT.
«ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΙΤΙ (VERITY)»: Πληροφορίες – Υπόθεση ταινίας
Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Colleen Hoover, το «Το Ημερολόγιο της Βέριτι (Verity)» μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη μια ιστορία μυστηρίου, ψυχολογικού θρίλερ και σκοτεινών μυστικών. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκεται η Anne Hathaway ως η εξαιρετικά επιτυχημένη συγγραφέας Verity Crawford, μια δημιουργός που έχει χτίσει την περιουσία και τη φήμη της γράφοντας pulp μυθιστορήματα μέσα από την οπτική γωνία του «κακού».
Στον αντίποδα βρίσκεται η Lowen Ashleigh, την οποία υποδύεται η Dakota Johnson. Μια συγγραφέας που δυσκολεύεται να βρει τον δρόμο της, πραγματοποιώντας παρουσιάσεις των βιβλίων της μπροστά σε ελάχιστους ανθρώπους και χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση. Η ζωή της αλλάζει όταν της προτείνεται να μετακομίσει στο σπίτι των Crawfords και να ολοκληρώσει για λογαριασμό της Verity τη σειρά βιβλίων που εκείνη δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει, καθώς είναι παράλυτη έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα.
Παρότι αρχικά δεν είναι βέβαιη ότι διαθέτει το απαραίτητο ταλέντο για να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα, η Lowen, ενθαρρυμένη και από τον σύζυγο της Verity, Jeremy (Josh Hartnett), αποφασίζει να μετακομίσει στο απομονωμένο σπίτι των Crawfords. Εκεί, όμως, αυτό που αρχικά μοιάζει με μια επαγγελματική ευκαιρία εξελίσσεται σταδιακά σε μια πολύ πιο σκοτεινή εμπειρία, καθώς η Lowen αρχίζει να ανακαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πλευρά της οικογένειας και του φαινομενικά ειδυλλιακού σπιτιού.
Όλα τα βιβλία της ήταν από την οπτική του κακού. Αυτό ήταν κάτι νέο για εμένα… – Lowen Ashleigh (Dakota Johnson)
«ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΕΡΙΤΙ (VERITY)»: Μυστικά, αποκαλύψεις και μια προβλέψιμη διαδρομή
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ταινίας είναι πως οι περισσότερες από τις βασικές ανατροπές της μοιάζουν να έχουν προαναγγελθεί αρκετά νωρίς. Έτσι, αντί οι αποκαλύψεις να δημιουργούν την αίσθηση του αιφνιδιασμού, σε αρκετές περιπτώσεις ο θεατής έχει ήδη αρχίσει να υποψιάζεται προς τα πού οδηγείται η ιστορία. Το ίδιο συμβαίνει και στις τελευταίες σκηνές, όπου η ταινία προσπαθεί να φορτώσει την αφήγηση με διαδοχικές αποκαλύψεις και νέες πληροφορίες, χωρίς όμως να καταφέρνει πάντα να προκαλέσει την έκπληξη που θα ήθελε.
Παράλληλα, η αργή εξέλιξη της ιστορίας δεν βοηθά ιδιαίτερα. Οι συχνές σκηνές voice-over, με τη Verity να «ζωντανεύει» μέσα από την ανάγνωση του χειρογράφου που έχει ανακαλυφθεί, αποτελούν βασικό αφηγηματικό εργαλείο, όμως δεν αρκούν από μόνες τους για να δημιουργήσουν μια πραγματικά έντονη κινηματογραφική εμπειρία. Η αίσθηση μυστηρίου υπάρχει, αλλά η ταινία δυσκολεύεται να διατηρήσει σταθερά την ένταση και τον ρυθμό που απαιτεί ένα ψυχολογικό θρίλερ.
Σε αυτό συμβάλλει και η σχέση ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες. Η χημεία μεταξύ του Josh Hartnett και της Dakota Johnson μοιάζει περιορισμένη, με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη πλευρά της ιστορίας να μην αποκτά ποτέ την ένταση που θα μπορούσε να έχει. Υπάρχουν στιγμές που η σχέση των δύο χαρακτήρων θα έπρεπε να αποτελεί σημαντικό κομμάτι της αγωνίας και του μυστηρίου, όμως τελικά δεν καταφέρνει να δημιουργήσει την απαιτούμενη συναισθηματική φόρτιση.
Η Dakota Johnson είναι ίσως το κομμάτι της ταινίας που αφήνει τη μεγαλύτερη αίσθηση στασιμότητας. Η ερμηνεία της παραμένει σε μεγάλο βαθμό συγκρατημένη και χωρίς ιδιαίτερες συναισθηματικές εξάρσεις, κάτι που σε μια ταινία με τόσο σκοτεινή θεματολογία γίνεται ακόμη πιο εμφανές. Μάλιστα, σε μια χαρακτηριστική στιγμή, ο Jeremy τη ρωτά αν περνάει καλά και εκείνη απαντά πως ναι, αλλά έχει «resting bored face». Είναι μια ατάκα που, με έναν τρόπο, περιγράφει αρκετά καλά και τη συνολική αίσθηση που μπορεί να αφήσει η παρουσία της στην ταινία.
Ένα να ξέρεις, δεν υπάρχει φως εκεί που πάμε… – Verity Crawford (Anne Hathaway)
Από την άλλη πλευρά, η Anne Hathaway κερδίζει σχεδόν αμέσως την προσοχή. Γοητευτική και δυναμική, ακόμη και στις πιο δύσκολες και σιωπηλές στιγμές της, καταφέρνει να επιβάλλεται στην οθόνη χωρίς να χρειάζεται να πει πολλά. Ακόμη και άβαφη, χλωμή και καθηλωμένη λόγω της κατάστασης της Verity, η Hathaway καταφέρνει να δημιουργήσει μια παρουσία που τραβά το βλέμμα του θεατή. Ερμηνευτικά, αποτελεί για αρκετά μεγάλο μέρος της ταινίας το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της.
Ωστόσο, ακόμη και η παρουσία της Hathaway δεν αρκεί για να αλλάξει συνολικά την εικόνα της ταινίας. Το σενάριο προσπαθεί να στηριχθεί στις ανατροπές και στις αποκαλύψεις, όμως η προβλεψιμότητα σε αρκετά σημεία περιορίζει σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους.
Πως μπόρεσες να είσαι τόσο σκληρή; – Lowen Ashleigh (Dakota Johnson)
Μετά από σχεδόν δύο ώρες, η ταινία «Το Ημερολόγιο της Βέριτι (Verity)» καταλήγει να είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που διαθέτει ενδιαφέρουσες ιδέες και ορισμένες ανατροπές, αλλά δυσκολεύεται να τις αξιοποιήσει με τρόπο πραγματικά συναρπαστικό. Η αργή και σε αρκετά σημεία μονότονη εξέλιξη, η περιορισμένη χημεία των πρωταγωνιστών και ένα φινάλε που αφήνει μια αίσθηση ανολοκλήρωτου, κρατούν την ταινία μακριά από την ένταση που θα μπορούσε να έχει.
Τελικά, η ταινία «Το Ημερολόγιο της Βέριτι (Verity)» έχει όλα τα απαραίτητα συστατικά για ένα δυνατό κινηματογραφικό θρίλερ — μυστικά, ένα απομονωμένο σπίτι, ένα αμφιλεγόμενο χειρόγραφο, μια παράλυτη συγγραφέα και μια σειρά από αποκαλύψεις. Το πρόβλημα είναι πως η ταινία σπάνια καταφέρνει να τα μετατρέψει σε πραγματική αγωνία, αφήνοντας περισσότερο την αίσθηση μιας αργής και προβλέψιμης διαδρομής προς ένα φινάλε που, αντί να κορυφώσει την εμπειρία, αφήνει τελικά τον θεατή με περισσότερα ερωτήματα παρά με ενθουσιασμό.
Η γυναίκα σου δεν είναι αυτή που νομίζεις. Δεν είναι… – Lowen Ashleigh (Dakota Johnson)
Είδος: Thriller / Mytery / Drama / Crime / Psychological Thriller
Σκηνοθεσία: Michael Showalter
Σενάριο: Nick Antosca (screenplay by) Colleen Hoover (based on the book by)
Πρωταγωνιστούν: Anne Hathaway, Dakota Johnson and Josh Hartnett
Πηγή: Allaboutarts.gr
