«TOC TOC»: Κριτική Παράστασης
✒️Γράφουν: Ιωάννης Αρμυριώτης & Σωτήρης Σουλούκος
Φωτογραφίες ©: Ιωάννης Αρμυριώτης
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «TOC TOC» στο Θέατρο ΒΡΕΤΑΝΙΑ και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.
Η θεατρική παράσταση «TOC TOC» επέστρεψε στο Θέατρο Βρετάνια από τις 5 Ιανουαρίου 2026 κάθε Δευτέρα & Τρίτη. Η παγκόσμια θεατρική αυτή επιτυχία, μας βάζει σε μια αίθουσα αναμονής όπου έξι άνθρωποι με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές συναντιούνται και, μέσα από το χιούμορ, την αμηχανία και τη συγκίνηση, μας θυμίζουν ότι πίσω από κάθε φόβο και εμμονή υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί να αντέξει, να αγαπηθεί και να αγαπήσει. Με σεβασμό και τρυφερότητα, η παράσταση μιλά για την ψυχική υγεία χωρίς ταμπέλες και λύπηση· γελάμε μαζί με τους ήρωες, αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας και φεύγουμε λίγο πιο ανθρώπινοι, με ένα απλό αλλά ουσιαστικό μήνυμα: ο άνθρωπος δεν ορίζεται από τη διαταραχή του, αλλά από τον αγώνα και την ικανότητά του να αγαπά – ακόμα και τον πιο δύσκολο εαυτό του.
Είμαι θύμα! Θύμα μιας ιδεοψυχαναγκαστικής ταραχής! – Φώτης (Μιχάλης Μητρούσης)
«TOC TOC» Μια έξυπνη κωμωδία που σε κάνει να γελάς ασταμάτητα!
Η παράσταση «TOC TOC» είναι ένα έξυπνο, αστείο και καλογραμμένο έργο. Μέσα από το γέλιο, καταφέρνει να μιλήσει για κάτι βαθιά σοβαρό και ουσιαστικό: τη δύναμη της αγάπης, της ενσυναίσθησης, της αποδοχής και της συμπερίληψης. Μας υπενθυμίζει ότι όταν οι ανάγκες του άλλου γίνονται προτεραιότητά μας, κάτι αλλάζει μέσα μας. Μήπως τελικά αυτοί οι άνθρωποι δίνουν έναν καθημερινό αγώνα και αξίζουν ένα διαφορετικό βλέμμα; Ένα βλέμμα πιο ανθρώπινο, πιο ανοιχτό, πιο φωτεινό.
Μόλις σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας… – Μαρία (Μαρία Γεωργιάδου)
Ξεχνάμε και το πρόβλημα μας! – Λίλη (Θαλασσινή Βοσταντζόγλου)
Η συγκεκριμένη διασκευή διατηρεί αναλλοίωτη τη δύναμη του έργου και ταυτόχρονα την εξελίσσει με ευφυΐα, ενώ η σκηνοθεσία —απλή, καθαρή και χωρίς περιττά ευρήματα— υπηρετεί απόλυτα τον βασικό στόχο της παράστασης: να κάνει τον θεατή να γελάσει και να περάσει καλά. Δύο ώρες γεμάτες ρυθμό, γέλιο και ανάλαφρη απόλαυση, που σε κάνουν να ξεχαστείς και να παραδοθείς σε μια έξυπνη και απολαυστική θεατρική εμπειρία.
Όλοι μας βασανιζόμαστε καθημερινά από μικροπράγματα. Σκέψεις που κολλάνε, φόβοι που επανέρχονται, συνήθειες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Τι γίνεται όμως όταν συναντήσουμε κι άλλους ανθρώπους που βασανίζονται όπως εμείς; Τι συμβαίνει όταν προσπαθήσουμε να βάλουμε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας;
Οι ήρωες της παράστασης κουβαλούν τις δικές τους εμμονές, φοβίες και «τικ», όμως δεν γίνονται καρικατούρες. Αντίθετα, γίνονται καθρέφτες μας.
Ο Κώστας Σπυρόπουλος, αεικίνητος, γεμίζει ολόκληρη τη σκηνή με το ταλέντο και την ενέργειά του. Υποδύεται έναν άνθρωπο που έχει εμμονή με τους αριθμούς και υπολογίζει αριθμητικές πράξεις με το μυαλό του με έναν τρόπο γεμάτο ρυθμό και ακρίβεια.
Αυτό που θέλω είναι να μας ψεκάζουνε. Γιατί, αν δεν μας ψεκάζουνε και είμαστε έτσι από μόνοι μας την βάψαμε… – Βασίλης (Κώστας Σπυρόπουλος)
Ο Μιχάλης Μητρούσης είναι εξαιρετικός. Υποδύεται έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να σταματήσει να βρίζει, να κάνει χειρονομίες και να σκορπά ασταμάτητο γέλιο. Το κάνει τόσο αυθόρμητα και πειστικά, που αντί να σοκάρει, σε κάνει να γελάς.
Μην τα λες δυο φορές, θα τα πει τέσσερις! – Φώτης
Για τη Μαρία Γεωργιάδου, τα λόγια μοιάζουν περιττά. Είναι εξαιρετική ως βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα που φοβάται πως, φεύγοντας από το σπίτι, κάτι έχει ξεχάσει ανοιχτό: το νερό, τον θερμοσίφωνα, το ρεύμα. Μια καταξιωμένη και αγαπημένη ηθοποιός που δίνει ζωή σε έναν χαρακτήρα απόλυτα αναγνωρίσιμο. Μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που λίγο-πολύ όλοι έχουμε βιώσει: «Έκλεισα τον θερμοσίφωνα; Κλείδωσα την πόρτα;». Η στιγμή που φωνάζει την ατάκα «Stop it» με εκείνο το αυστηρό, απολαυστικό βλέμμα είναι απλώς αξεπέραστη. Υπέροχη! Η δε θρησκευτική της ευλάβεια προκαλεί το γέλιο, καθώς αναφέρεται σε όλους τους αγίους που σχετίζονται με ασθένειες.
Καλησπέρα! – Μαρία
Καλώς το Τριώδιο! – Βασίλης
Ο Διονύσης Κλάδης υπέροχος, σε έναν χαρακτήρα που κεκεδίζει, δεν αντέχει να πατήσει πάνω σε γραμμές και είναι Άρης — ένας ρόλος που σε κάνει να γελάς και να τον συμπαθήσεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Δημιουργεί μια όμορφη αναστάτωση μόλις μπαίνει στη σκηνή. Εκπληκτικός και αντρεπτικός.
Έλα Κου-κουράγιο!! – Μπάμπης (Διονύσης Κλάδης)
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στη Στέλλα Κωστοπούλου, έναν από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της παράστασης. Μια γυναίκα με εμμονή στην καθαριότητα, φόβο για τα μικρόβια και αδυναμία να σταθεί δευτερόλεπτο χωρίς να απολυμάνει τα πάντα γύρω της. Οι εκφράσεις της, οι γκριμάτσες, ο τρόπος που «σιχαίνεται» τον κόσμο και φτάνει στα όρια του εμετού είναι ξεκαρδιστικά αριστουργηματικά. Ταλέντο, ακρίβεια και μοναδικό χιούμορ σε κάθε της κίνηση. Αξίζει να σημειωθεί ο υπέροχος και απολύτως αβίαστος τρόπος με τον οποίο μιλά, αξιοποιώντας το αξάν της Λαρισαίας με φυσικότητα και χιούμορ, στοιχείο που εμπλουτίζει τον χαρακτήρα και ενισχύει ακόμη περισσότερο την κωμικότητα της ερμηνείας της. Μια φιγούρα γεμάτη ενέργεια και ακρίβεια.
Οι αισιόδοξοι βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο. Οι απαισιόδοξοι βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο. Εγώ βλέπω πως έχει δαχτυλιές! – Νίτσα (Στέλλα Κωστοπούλου)
Βαφτίστηκα Χλόη και Ειρήνη, με φωνάζανε Χλωρίνη! […] Η καταγωγή μου είναι από το Καρ-κάρ! – Νίτσα
Καρ-κάρ τι; – Φώτης
Καρδίτσα η μάνα μου, Καρπενήσι ο πατέρας μου! – Νίτσα
Αναμφισβήτητη έκπληξη της παράστασης αποτελεί η Δήμητρα Κόκκορη. Ένας ευφάνταστος και απολύτως απρόσμενος ρόλος: η γραμματέας του γιατρού ως AI. Μια ιδέα που δύσκολα φαντάζεται κανείς, αλλά υλοποιείται αριστουργηματικά. Ο τρόπος ομιλίας, η κίνηση των χεριών, η στάση του σώματος — όλα θυμίζουν ρομπότ με απόλυτη ακρίβεια. Κερδίζει αμέσως τα βλέμματα και δεν μπορείς παρά να τη λατρέψεις. Ακόμα και στο διάλειμμα της παράστασης δεν φεύγει λεπτό από τον ρόλο!
Φεύγω με θηλυκότητα! – ΑΙ Αναστασία Περλεπέ (Δήμητρα Κόκκορη)
Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου είναι απολαυστική και αφοπλιστική. Ένας χαρακτήρας που δεν μπορείς παρά να λατρέψεις. Από την πρώτη της ατάκα, το γέλιο ξεκινά αβίαστα και δεν σταματά. Με κάθε έκφραση, κάθε λέξη και κάθε μικρή λεπτομέρεια στην ερμηνεία της, χαρίζει απλόχερα γέλιο στο κοινό. Κρατάει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης τη χαρακτηριστική κίνηση των χειλιών και της στροφής του κεφαλιού της, χωρίς να «πέφτει» ούτε στιγμή. Απόλυτα συνεπής και αληθινή.
Σας ενοχλεί ο θόρυβος που έχω στο κεφάλι μου; Σας ενοχλεί ο θόρυβος που έχω στο κεφάλι μου; – Λίλη
Ακούστε με, γιατί δεν θα τα πω δύο φορές! – Λίλη
Ο Δημήτρης Κανέλλος συμπληρώνει ιδανικά αυτόν τον εξαιρετικό θίασο. Ένας χαρακτήρας που αρχικά σε μπερδεύει — δεν ξέρεις αν είναι θεατής ή μέρος της παράστασης — αλλά τελικά δένει απόλυτα με το σύνολο. Με φωνάρα που ενώνεται μαγικά με την παρέα, συμμετέχει με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Η υπερβολή, το γέλιο και το παιχνίδι με τις εμμονές δεν είναι τυχαία. Υπάρχουν για να μας θυμίσουν πως όλοι, λίγο ή πολύ, ταυτιζόμαστε με κάποιον από τους ήρωες — ή αναγνωρίζουμε σε αυτούς έναν άνθρωπο που έχουμε συναντήσει στη ζωή μας. Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, ολόκληρη η αίθουσα γελά. Ένα γέλιο αβίαστο, καθαρό και βαθιά ανθρώπινο. Και στο τέλος, φεύγεις όχι μόνο πιο ανάλαφρος, αλλά και λίγο πιο ανοιχτός: έτοιμος να δεις τον άλλον αλλιώς, να τον καταλάβεις, να τον πλησιάσεις με περισσότερη κατανόηση.
Να σημειωθεί πως περιλαμβάνει έντονη φρασεολογία, βρισιές και χειρονομίες — στοιχεία που όμως υπηρετούν τον χαρακτήρα και το ύφος του έργου.
Μια παράσταση που φεύγεις από το θέατρο λίγο πιο ανάλαφρος και σίγουρα με ένα μεγάλο χαμόγελο.
Ναι, έχω ραντεβού με τον γιατρό! … Ναι, έχω ραντεβού με τον γιατρό! – Λίλη
Να δεις που κάπου εδώ έχουν φωλιά! Δεν εξηγείται αλλιώς! – Βασίλης
Μα πόσα ραντεβού έχει σήμερα ο γιατρός; – Μαρία
Εγώ λέω να σβήσουμε το φως, αυτό τα τραβάει! – Βασίλης
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: ΕΔΩ
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
Παίζουν: Κώστας Σπυρόπουλος, Μιχάλης Μητρούσης, Μαρία Γεωργιάδου, Διονύσης Κλάδης, Στέλλα Κωστοπούλου, Δήμητρα Κόκκορη, Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Δημήτρης Κανέλλος.
Συντελεστές
Απόδοση – Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος
Ενδυματολόγος: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Δημήτρης Κουτάς
Σκηνογράφος: Γιώργος Γρηγοριάδης
Βοηθός Σκηνοθέτης: Χρήστος Γιάνναρης
Γραφιστικά: Κατερίνα Νικολαϊδη
Διεύθυνση παραγωγής & Επικοινωνίας: Δημήτρης Κουκάς 6947300609
Παραγωγή: ΚΑΠΑ ΣΙΓΜΑ PRODUCTIONS & GOOD VIBES
Το τραγούδι της παράστασης «Αγάπη ρε…» ερμηνεύει ο Πάνος Κιάμος
σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Νίκου Γρίτση
