«Τότε, τώρα, πάντα»: Κριτική Παράστασης
Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Τότε, τώρα, πάντα» στο Θέατρο Άλσος και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας μέσα από αυτήν την ανασκόπηση.
✒️ Γράφει: Ιωάννης Αρμυριώτης
Μια επιθεώρηση για το Θέατρο Άλσος αυτό το καλοκαίρι με την υπογραφή του Σταμάτη Φασουλή ο οποίος σκηνοθετεί, πρωταγωνιστεί και γράφει.
Αναμφισβήτητα, ο Σταμάτης Φασουλής πρόκειται για έναν ταλαντούχο θεατράνθρωπο που έχει ασχοληθεί όσο κανένας με την επιθεώρηση και μάλιστα τη δύσκολη περίοδο της Χούντας, την περίοδο λογοκρισίας. Δημιούργησε, το 70, με τους σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου το «Ελεύθερο Θέατρο», το οποίο είχε στόχο να φέρει έναν φρέσκο αέρα στο θέατρο και να πειραματιστεί με την επιθεώρηση.
Στόχος που εν τέλει αποτυγχάνει λόγο δικτατορίας. Το καλοκαίρι του 73 το «Ελεύθερο Θέατρο» επιστρέψει με την επιθεώρηση «… Και συ χτενίζεσαι» στο Άλσος Παγκρατίου και έκτοτε αποτελεί μέλος σε αρκετές επιθεωρήσεις, γράφοντας στίχους, σκηνοθετώντας και πρωταγωνιστώντας σε πολλές από αυτές. Το φετινό καλοκαίρι επιστρέφει συνυπογράφοντας τα κείμενα της νέας επιθεώρησης “Τότε, τώρα, πάντα” που παρουσιάζεται στο Θέατρο Άλσος, σκηνοθετώντας την παράσταση και ερμηνεύοντας έναν από τους βασικούς ρόλους.
Πρόκειται για μια άκρως διασκεδαστική και δροσερή υπερπαραγωγή, για τα ελληνικά δεδομένα, με ένα τεράστιο επιτελείο γνωστών και ταλαντούχων ηθοποιών.
Μουσική, Χορός, Σκηνοθεσία
Τα highlights της παράστασης αποτελούν η κεφάτη δεκαμελής ζωντανή ορχήστρα, μουσική της οποίας υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης, οι εντυπωσιακές χορογραφίες με ταλαντούχους χορευτές, επιμέλειας του Φωκά Ευαγγελινού, τα εξαιρετικά και άκρως επαγγελματικά και ευφυή γραφικά και σκηνικά καθόλη την διάρκεια της παράστασης, επιμέλειας Μανόλη Παντελιδάκη (σκηνικά) και Παντελή Μάκκα (video artist) αλλά και τα εντυπωσιακά, λαμπερά, πολύχρωμα και μοντέρνα κουστούμια, επιμέλειας Ντένης Βαχλιώτη και του Κώστα Ζήση. Όλα αυτά τα στοιχεία λειτούργησαν απόλυτα εναρμονισμένα με το «θέμα» της παράστασης και αποτέλεσαν σημαντικά θετικό πρόσημο σε αυτήν. Στοιχεία απόλυτα δουλεμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Ηθοποιοί – Ερμηνείες
Ο θίασος της παράστασης αποτελείται από τους Θοδωρή Αθερίδη, Δημήτρη Γκοτσόπουλο, Λευτέρη Ελευθερίου, Ελένη Καστάνη, Κώστα Κόκλα, Αντώνη Λουδάρο, Δήμητρα Ματσούκα, Ματίνα Νικολάου, Ντορέττα Παπαδημητρίου και Σταμάτη Φασουλή, ενώ σε guest εμφανίσεις η Μίρκα Παπακωνσταντίνου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Συμμετέχουν οι: Τραϊάνα Ανανία, Άννα Μάγκου, Μιχάλης Παπαδημητρίου, Δέσποινα Πολυκανδρίτου, Φαίη Φραγκαλιώτη.
Ένας ταλαντούχος θίασος, κεφάτος και γεμάτος μπρίο, ο οποίος «λάμπει» επί σκηνής. Υπάρχει η αίσθηση ότι τα λόγια βγαίνουν αυθόρμητα εκείνη την στιγμή από το στόμα τους, χωρίς απαραίτητα να «παίζουν» έναν ρόλο. Χορεύουν, γελάνε, τραγουδάνε και απλά το απολαμβάνουν.
Την αυλαία της παράστασης αναλαμβάνει να σηκώσει ο Κώστας Κόκλας. Ένας συνομωσιολόγος ταξιτζής, που οι περισσότεροι μας έχουμε συναντήσει σε κάποια κούρσα, και γνωρίζει για όλα και όλους. Ο κορονοϊός και τα εμβόλια, ο Μητσοτάκης και ο Μπιλ Γκέιτ, η αφρικανική σκόνη και άλλες καταστάσεις και πρόσωπα που ένας Έλληνας ταξιτζής γνωρίζει καλύτερα, αποτελούν το θέμα του συγκεκριμένου σκετς.
Την σκυτάλη παραλαμβάνει η βραβευμένη και αγαπημένη ηθοποιός Ματίνα Νικολάου, η οποία ντυμένη νύφη, μόνιμη εργένισσα αναζητά απεγνωσμένα σύντροφο. Ένας ρόλος που λίγο θυμίζει τον χαρακτήρα «Βάνια», λίγο το «πότε εγώ θα γίνω μάνα» (ξέρετε την Δήμητρα Παπαδοπούλου ντυμένη νύφη στην Ερμού να φωνάζει στον Θοδωρή), χαρίζει στο κοινό απλόχερα το γέλιο μέσα από όλη αυτήν την τρέλα να βρει έναν σύντροφο. «Δεν υπάρχουν άντρες» αυτό είναι το θέμα.
Στην συνέχεια η Ντορέττα Παπαδημητρίου σαν απονενοημένη influencer που προσπαθεί να κερδίσει followers πηγαίνοντας στο my style rocks και δοκιμάζοντας φίλτρα και φόντα, επισκέπτεται τον ψυχίατρο.
Ο Σταμάτης Φασουλής και ο Θοδωρής Αθερίδης βγαίνουν για ποτό χωρίς όμως να ακούει ο ένας τον άλλον. Ο καθένας λέει τον πόνο του μέσα σε ατέλειωτους μονόλογους, χωρίς ανταπόκριση από τον άλλον. Δυο «αδελφές ψυχές» που κάθε φορά ανανεώνουν το ραντεβού τους, δίχως όμως να έχουν ακούσει ο ένας τον πόνο του άλλου.
Η ταλαντούχα και υπέρλαμπρη Ελένη Καστάνη στον ρόλο της πλούσιας και σνομπ κουτσομπόλας που θέλει να τα μάθει όλα. Ο Στέφανος Κασσελάκης και ο Τάιλερ, η Φαίη Σκορδά, ο Ανδρουλάκης, ο Χάρης Δούκας, ο Πολάκης και πολλοί άλλοι είναι τα θέματα της τηλεφωνικής της συζήτησης με την «ηλίθια» φίλη της, χαρίζοντας το γέλιο στο κοινό.
Η Δήμητρα Ματσούκα ζωντανεύει με το χαρακτηριστικό της νάζι την κούκλα Barbie, βγαίνοντας από έναν κάδο ανακύκλωσης τραγουδώντας με νόημα πως «Life in plastic, It’s fantastic». Απολαυστική και άκρως γοητευτική μέσα σε όλο το ροζ πλαίσιο του χαρακτήρα.
Γιώργος Κωνσταντίνου. Ένα όνομα, μια ιστορία. Ο ταλαντούχος ηθοποιός δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Αυτοσαρκάζεται, αναφέροντας τον ρόλο του στο σήριαλ «Οι Πανθέοι» και αφηγείται με έναν δικό του μοναδικό τρόπο το πως βιώνει την τηλεοπτική πραγματικότητα στο σπίτι του καθημερινά. Τιμή και συγκίνηση να παρακολουθείς επί σκηνής το μεγαλείο αυτού του ηθοποιού.
Ο Αντώνης Λουδάρος δίνει το δικό του προσωπικό στίγμα, όχι μόνο σαν «Κυρ Παντελής», αλλά και σε πολλά άλλα σκετς της παράστασης. Ένας ταλαντούχος, αγαπημένος και καταξιωμένος ηθοποιός (ειδικά στο κομμάτι της επιθεώρησης) σε κάνει να γελάσεις με την καρδιά σου και να απολαύσεις την ερμηνεία του.
Εξαιρετικός, γοητευτικός και άκρως απολαυστικός ο Δημήτρης Γκοτσόπολος, ο οποίος ως life coach αλλά και γιός της θρυλικής Μαίρης Παναγιωταρά αφηγείται πώς οι τεχνικές αυτοβελτίωσης (δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την επιθεώρηση η λατρεμένη Κατερίνα Σαλακά) τον θωράκισαν απέναντι στο bullying που έτρωγε μικρός.
Μια από τις πιο highlight στιγμές της παράστασης και ένα σκετς που προκαλεί ασταμάτητο γέλιο είναι η στιγμή όπου η «γιαγιά» Μίρκα Παπακωνσταντίνου και η «μητέρα» Δήμητρα Ματσούκα προσπαθούν με απόλυτη αποτυχία να αποκρυπτογραφήσουν τη γλώσσα των νέων διαβάζοντας μνήματα από το κινητό της κόρης – εγγονής.
Απολαυστικός ο Λευτέρης Ελευθερίου σαν τράπερ Κλανγκ αλλά και ως Ντελούλου γιος. Μόνο που πατάει το πόδι του στην σκηνή σε κάνει να γελάσεις. Πρόθυμος να τσαλακωθεί και καταφέρνει με απόλυτη επιτυχία να ενσαρκώσει οπουδήποτε χαρακτήρα του ζητηθεί με την δική του μοναδική «τρέλα».
Χωρίς να θέλω να αδικήσω ή να μειώσω σε ταλέντο του υπόλοιπου θιάσου το αστέρι της βραδιάς ήταν η Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Τόσο στο προηγούμενο σκετς ως «Γιαγιά», όσο και στην νοσταλγική και συγκινητική (αλλά άκρως αστεία) αναβίωση του «Οικογένεια γαμ…μαστε», κείμενο το οποίο είχε επιμεληθεί τότε η Άννα Παναγιωτοπούλου και η Μαριανίνα Κριεζή. Μία μικρή επιθεωρησιακή έκπληξη από το παρελθόν που αναμειγνύεται τόσο γλυκά με τα κείμενα του σήμερα. Επτά λεπτά ασταμάτητου γέλιου και ταλέντου.
Έκπληξη η ερμηνεία της Δέσποινας Πολυκανδρίτου που αποδεικνύει πως είναι μία ηθοποιός- πολυεργαλείο με πολλές δυνατότητες.
Η κορυφαία στιγμή της βραδιάς είναι η σκηνή που έκανε τους περισσότερους να συγκινηθούν και να νοσταλγήσουν αγαπημένους χαρακτήρες και ήρωες από παλιές και νέες ελληνικές σειρές της τηλεόρασης. Η Μαντάμ Σουσού (Δήμητρα Ματσούκα), η Λενιώ από τις «άγριες Μέλισσες» (Αντώνης Λουδάρος), ο Σταύρος Ζαλμάς στο «Άγγιγμα Ψυχής» (Δημήτρης Γκοτσόπουλος), ο Κατακουζηνός στο «Κωνσταντίνου και Ελένης» (Θοδωρής Αθερίδης), ο Λάζαρος – Άρης Σερβετάλης από το «Είσαι το Ταίρι μου» (Μιχάλης Παπαδημητρίου), η Ζουμπουλία απο το «Παρα πέντε» (Ελένη Καστάνη), η θρυλική Ντένη Μαρκορά από τους «Δύο ξένους» (Τραϊάνα Ανανία), ο Φατσέας από το «Καφέ της Χαράς» (Κώστας Κόκλας), η Κορίννα από τα «Εγκλήματα» (Ματίνα Νικολάου),ο Γιάγκος Δράκος από την «Λάμψη» (Σταμάτης Φασουλής) και πολλοί άλλοι αγαπημένοι χαρακτήρες παίρνουν σάρκα και οστά αποδεικνύοντας πως δεν τους έχουμε ξεχάσει και πως πάντα ζουν μέσα μας.
Αρνητικά – δυσάρεστα της παράστασης
Ο ήχος της παράστασης είναι αρκετά εκνευριστικός καθώς ακούς την φωνή του ηθοποιού από ηχεία που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του θεάτρου με αποτέλεσμα να υπάρχει επιστροφή στο αυτί του θεατή. Σαν να ακούς την φωνή του ηθοποιού δύο φορές.
Σε αρκετές θέσεις του θεάτρου (και πλάι και πίσω, αλλά και στον εξώστη) είναι αδύνατον να παρακολουθήσεις την παράσταση. Στις περισσότερες η οπτική γωνία του θεατή είναι κακή έως ανύπαρκτη. Η εμπειρία σε αρκετές θέσεις είναι δυσάρεστη, ειδικότερα για την τιμή τους.
Τέλος, σίγουρα σε μια επιθεώρηση, όπου σχολιάζει την επικαιρότητα και σκοπός της είναι η σάτιρα, δεν είναι ευχάριστα και αστεία όλα τα σκετς σε όλους. Προσωπικά 3 – 4 σκετς ήταν αρκετά βαρετά και δεν μπόρεσαν να μου κερδίσουν την προσοχή.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια επιθεώρηση που, αν βρίσκεσαι σε καλή θέση, θα την απολαύσεις. Θα γελάσεις, θα προβληματιστείς, θα σκεφτείς και σίγουρα θα διασκεδάσεις και θα τραγουδήσεις στο τέλος, καθώς η παράσταση τελειώνει με ένα μικρό medley τραγουδιών από τα 70s μέχρι σήμερα. Καταφέρνοντας με εξαιρετικό τρόπο να δείξει πόσο χαμηλά έχει πέσει η ελληνική μουσική. «Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά…», «Πόσο πιο χαμηλά; Δεν έχω άλλο!» αναφέρει χαρακτηριστικά η Ελένη Καστάνη.
ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ: ΕΔΩl
Αυτή η κριτική στοχεύει να προβάλει τις κεντρικές αρετές της παράστασης και να ενθαρρύνει τους αναγνώστες να βιώσουν την εμπειρία από κοντά καθώς και να δείξει τις αδυναμίες αυτής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Παραγωγή: MK Group οf companies / Ηλίας Μαροσούλης, Άγγελος Κοταρίδης
Διεύθυνση παραγωγής: Αθανάσιος Μαροσούλης
Διεύθυνση Marketing, Επικοινωνίας & Δημ. Σχέσεων: Ελένη Τώρου – Μάνος Μαγιάτης – Ελένη Βλαχοπούλου
